Επισκόπηση τύπου

Ο "διάβολος" και το παρελθόν του

Η νέα προσπάθεια απαγόρευσης του γερμανικού ακροδεξιού κόμματος NPD και οι εξελίξεις στην Ουκρανία απασχολούν τον γερμανικό και διεθνή τύπο.

Αρχίζει και πάλι στη Γερμανία η διαδικασία ενώπιον του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας για την απαγόρευση του ακροδεξιού κόμματος NPD. Οι γερμανοί αρθρογράφοι εκφράζουν διαφοροποιημένες απόψεις για την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος, τους κινδύνους, αλλά και την αναγκαιότητά του.

«Θα αναζητούσε την τύχη του στο Στρασβούργο»

Φωτό από διαδήλωση του NPD

«Το NPD χαρακτηρίζεται από την άρνηση των θεμελιωδών αξιών του συντάγματος, δηλαδή της ελευθερίας, της ισότητας και της δημοκρατίας και, όπου μπορεί, από την καταπολέμηση αυτών των αξιών», σημειώνει η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου. «Αυτός είναι ο λόγος που η αίτηση απαγόρευσης ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου θα πρέπει να έχει επιτυχή έκβαση. (...) Ο διάβολος δεν έρχεται ποτέ δύο φορές από την ίδια πόρτα και η δημοκρατία απέκτησε τα τελευταία 60 χρόνια σταθερές βάσεις. Το Συνταγματικό Δικαστήριο θα πρέπει να απαγορεύσει αυτήν τη φορά το ακροδεξιό κόμμα, γιατί ανάμεσα στα διδάγματα από το χιτλερικό καθεστώς ανήκει και η αποφασιστική προάσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας» καταλήγει στον άρθρο της η εφημερίδα.

Η εφημερίδα Rundschau της Φραγκφούρτης εκφράζει ενδοιασμούς. «Κανείς δεν αμφισβητεί την αντισυνταγματικότητα του κόμματος» γράφει. « Και από τότε που έγινε γνωστή η στενή συνεργασία του NPD με τη νεοναζιστική οργάνωση NSU ηχεί εύλογη η άποψη ότι πιο επικίνδυνο θα ήταν να μην ξεκινήσει διαδικασία απαγόρευσης. Η άποψη είναι εύλογη, αλλά όχι λογική. Διότι σε περίπτωση απαγόρευσης το NPD θα αναζητούσε την τύχη του στο Στρασβούργο. Και ίσως και να την έβρισκε. Διότι, σε αντίθεση με το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα για να αιτιολογήσει τυχόν απαγόρευση, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι το κόμμα διαθέτει οικονομικά μέσα και επιρροή για να επιτύχει τους αντιδημοκρατικούς του στόχους. Όμως αυτό δεν συμβαίνει στο NPD, που οικονομικά βρίσκεται στα όρια της χρεοκοπίας και πολιτικά εξορισμένο από τις τοπικές βουλές, με εξαίρεση τη Σαξονία και το Μεκλεμβούργο-Πομερανία» επισημαίνει ο σχολιαστής.

Ιστορικοί δεσμοί με την Ουκρανία

Αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στο Κίεβο

Οι δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία και οι πιέσεις των φιλοευρωπαϊκών πολιτικών δυνάμεων και του λαού της προς την κυβέρνηση να παραιτηθεί απασχολούν τους γερμανούς και ξένους σχολιαστές.

Καταρχήν η γερμανική die Welt υποστηρίζει ότι σε αυτό το γεωπολιτικό παιγνίδι η ΕΕ έχασε, ενώ η Ρωσία κέρδισε και προσθέτει: «Αλλά δεν είναι όλες οι μέρες σκοτεινές. Το μέλλον δεν σημαίνει αυτόματα και αντιπαράθεση. Η ήρεμη δύναμη της Δύσης έχει περισσότερα να προσφέρει από τη Ρωσία του Πούτιν. Για τον εκσυγχρονισμό της η Ρωσία χρειάζεται όχι μόνο πετροδολάρια και αγορές για τις πρώτες ύλες της στη Σιβηρία, αλλά και know–how και ανταλλαγές με τον υπόλοιπο κόσμο».

Τους στενούς δεσμούς της Ρωσίας με την Ουκρανία αναλύει η γαλλική Le Monde. «Το Κίεβο είναι πάνω από χίλια χρόνια το ιστορικό λίκνο της Ρωσίας και η έδρα της πρώτης ορθόδοξης εκκλησίας» γράφει. «Υπάρχουν όμως και οικονομικοί δεσμοί: η Ουκρανία είναι σημαντικό τμήμα της ευρασιατικής ένωσης, που επιδιώκει η Μόσχα. Υπάρχουν και οι στρατηγικοί δεσμοί: η ρωσική στρατιωτική βάση της Σεβαστούπολης στην χερσόνησο της Κριμαίας είναι ζωτικής σημασίας για τις φιλοδοξίες της Μόσχας στη Μαύρη Θάλασσα. Η Ουκρανία ήταν ανέκαθεν διαιρεμένη ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση» υπογραμμίζει ο σχολιαστής της.

Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

Υπεύθ. σύνταξης Άρης Καλτιριμτζής   dw de

Χειρότερες οι επιδόσεις των ελλήνων μαθητών

Επιδείνωση των μαθητικών επιδόσεων στην Ελλάδα καταδεικνύει η περίφημη έκθεση PISA του ΟΟΣΑ, η οποία διεξάγεται κάθε τρία χρόνια. Τα πορίσματά της παρουσιάστηκαν σήμερα στο Παρίσι.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ιδιαίτερα υπερήφανη για την αποδοτικότητα του εκπαιδευτικού της συστήματος, αφού εξακολουθεί να παραμένει κάτω από τον μέσο όρο των 65 χωρών μελών του ΟΟΣΑ.

Η έρευνα PISA του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης διεξάγεται ανά τριετία και για τρεις τομείς : τα μαθηματικά, την ανάγνωση-κατανόηση και τις επιστήμες.
Με μέσον όρο τις 500 μονάδες η Ελλάδα συγκεντρώνει 453 στα μαθηματικά, 477 στην ανάγνωση-κατανόηση και 467 στις επιστήμες. Με τα στοιχεία αυτά πέφτει στη 42η θέση στο σύνολο των 65 χωρών από την 25η που κατείχε το 2009.

Στις προηγούμενες μετρήσεις, το 2003 το 2006 και το 2009, τα αντίστοιχα νούμερα της Ελλάδας ήταν για τα μαθηματικά 445, 459, 466 μονάδες, για την ανάγνωση-κατανόηση 472, 460, 483 μονάδες αντίστοιχα, ενώ για τις επιστήμες οι μετρήσεις για το 2006 «έδειξαν» 473 μονάδες και 470 μονάδες για το 2009.

«Καλπάζουν» οι ασιατικές χώρες

Τα στοιχεία αυτά μας επιτρέπουν να μιλούμε για στασιμότητα στην Ελλάδα, την ώρα όμως που άλλες χώρες σημειώνουν πρόοδο.

Στόχος της έρευνας είναι η αξιολόγηση της ικανότητας των μαθητών να εφαρμόζουν στη ζωή τους τις γνώσεις που αποκτούν στο σχολείο

Το εντυπωσιακό της νέας μέτρησης είναι ότι οι ασιατικές χώρες φαίνονται να «καλπάζουν», αφήνοντας πίσω τους τη Δύση. Η Κίνα με τη Σαϊγκόν πήρε την πρώτη θέση ξεπερνώντας το επίπεδο των 600 μονάδων και έχοντας φθάσει τις 613 στα μαθηματικά. Ακολουθούν η Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ, η Ταϊπέι και η Νότια Κορέα, που υποχώρησε στην 5η θέση ενώ κατείχε την πρώτη θέση στη μέτρηση του 2009. Η Φιλανδία, που ήταν δεύτερη το 2009, υποχώρησε και αυτή στη 12 θέση, ενώ η Γαλλία θρηνεί από το πρωί την κάθοδό της στην 25η θέση από τη 19η που κατείχε το 2009.

Στόχος της έρευνας είναι η αξιολόγηση της ικανότητας των μαθητών να εφαρμόζουν στη ζωή τους τις γνώσεις που αποκτούν στο σχολείο. Ικανότητα ανάλυσης, λόγου και επικοινωνίας στην αντιμετώπιση καταστάσεων της πραγματικής ζωής.

Ολυμπία Τσίπηρα, Παρίσι

Υπεύθ. σύνταξης: Άρης Καλτιριμτζής   dw de

Πολιτική

Νέα αίτηση απαγόρευσης του NPD

Το γερμανικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο καταθέτει σήμερα αίτηση απαγόρευσης του ακροδεξιού κόμματος NPD. Πρόκειται για τη δεύτερη απόπειρα μετά από εκείνη του 2003. Ωστόσο, δεν λείπει και ο αντίλογος.

Το ακροδεξιό γερμανικό κόμμα NPD προσπαθεί να εκμεταλλευθεί κάθε συγκυρία προκειμένου να εγείρει τη σημαία του μίσους εναντίον των μεταναστών στην προσπάθειά του να διασπείρει τις ακραία μισαλλόδοξες απόψεις του. Πρόσφατα παραδείγματα αποτέλεσαν οι διαμαρτυρίες των μελών του στο Χέλερσντορφ του Βερολίνου κατά της φιλοξενίας αιτούντων άσυλο σε κτήριο της περιοχής και η διανομή προφυλακτικών «σε μετανάστες και επιλεγμένους Γερμανούς» κατά τη διάρκεια του τελευταίου προεκλογικού αγώνα στη Γερμανία. Γεγονότα σαν αυτά καθιστούν, κατά τους εκπροσώπους των τοπικών κοινοβουλίων της χώρας, αυταπόδεικτη την αντισυνταγματικότητα του NPD, το οποίο εκπροσωπείται σε δύο τοπικά κοινοβούλια.

Χωρίς τη συνδρομή κυβέρνησης και ομοσπονδιακής Βουλής

Επιφυλάξεις για την επιτυχία της αίτησης απαγόρευσης του NPD

Ως εκ τούτου το γερμανικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο θα αποστείλει σήμερα τον επεξεργασμένο φάκελο για την απαγόρευση του NPD στο γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης, εκφράζοντας την αισιοδοξία ότι αυτή τη φορά το εγχείρημα θα στεφθεί με επιτυχία. Την αισιοδοξία των κρατιδίων δεν συμμερίζεται, ωστόσο, ο γερμανός υπουργός Εσωτερικών Χανς-Πέτερ Φρίντριχ. «Ας χάσουν μόνα τους τα κρατίδια», σχολίασε σύμφωνα με το περιοδικό Spiegel ο χριστιανοκοινωνιστής πολιτικός. Πρέπει να σημειωθεί ότι η γερμανική κυβέρνηση και το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο δεν συμμετέχουν στην πρωτοβουλία απαγόρευσης του NPD. Η σχετική αίτηση δεν έχει βλέψεις επιτυχίας, εκτιμά η πολιτική επιστήμονας της Ανώτατης Σχολής του Ντόρτμουντ, Κλαούντια Λούτσαρ. Όπως επισημαίνει, «η νέα αίτηση δεν περιέχει νέα στοιχεία. Πιστεύω ότι δεν θα έχει αποτέλεσμα».

Το 2003, επί καγκελαρίας του σοσιαλδημοκράτη Γκέρχαρντ Σρέντερ, είχε αποτύχει μία παρόμοια πρωτοβουλία της γερμανικής κυβέρνησης για απαγόρευση του NPD. Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο δεν είχε εξετάσει ποτέ το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας του NPD, ακυρώνοντας τη σχετική διαδικασία. Αιτία αποτέλεσε τότε το γεγονός ότι μέλη του ακροδεξιού κόμματος, ακόμη και από τα ανώτερα κλιμάκια, ήταν παράλληλα πληροφοριοδότες της αστυνομίας και της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος, οι οποίοι πληρώνονταν από το κράτος με αντάλλαγμα σημαντικές πληροφορίες από το εσωτερικό του κόμματος. Στο μεταξύ αυτοί οι πληροφοριοδότες από τα ανώτερα κλιμάκια του NPD φέρονται να μην είναι πλέον ενεργοί. Σύμφωνα με πληροφορίες των υπουργών Εσωτερικών των κρατιδίων, όλα τα στοιχεία που περιέχονται στην αίτηση απαγόρευσης συγκεντρώθηκαν χωρίς τη συνδρομή πληροφοριοδοτών.

Χρειάζεται πίεση από την κοινωνία

«Λείπουν μακροπρόθεσμα πρότζεκτ κατά του ακροδεξιού εξτρεμισμού»

Το ενδεχόμενο να αποτύχει για δεύτερη φορά η απόπειρα απαγόρευσης του NPD θα ήταν καταστροφικό, εκτιμά ο δημοσιογράφος Πάτρικ Γκένζινγκ, ο οποίος ασχολείται 10 και πλέον χρόνια με το φαινόμενο της ακροδεξιάς βίας. «Το NPD ενισχύθηκε σημαντικά μετά την αποτυχία (σ.σ. απαγόρευσης) πριν από 10 χρόνια, επειδή απέκτησε το αίσθημα ότι είναι αδύνατον να απαγορευθεί» λέει ο Γκένζινγκ στη DW. Ωστόσο, ο ίδιος στηρίζει την πρωτοβουλία για την απαγόρευση του NPD, καθώς θεωρεί «απαράδεκτο για τις μειονότητες που πλήττονται από τη δράση του NPD, να υπάρχει ένα τέτοιο κόμμα στη Γερμανία», το οποίο ενισχύεται κατά ένα μεγάλο μέρος με χρήματα των φορολογουμένων.

Ο Ματίας Βόρσινγκ, συνεργάτης του συλλόγου Συμβουλευτικής Στήριξης κατά του Ακροδεξιού Εξτρεμισμού στο Βερολίνο (MRB), θεωρεί ότι η αίτηση απαγόρευσης στερείται ενός βασικού κριτηρίου. Όπως παρατηρεί, «χρειάζεται και μία αισθητή πίεση από την κοινωνία, ώστε να μπορέσει να επιβληθεί η απαγόρευση». Αυτή η πίεση, ωστόσο, φαίνεται να μην είναι ιδιαίτερα έντονη στην παρούσα φάση. Παρότι η συντριπτική πλειοψηφία συμφωνεί στο θέμα της αντισυνταγματικότητας του NPD, δεν επικροτούν όλοι την ενδεχόμενη απαγόρευσή του. Μάλιστα ακόμη και πολιτικοί των Πρασίνων και του κόμματος της Αριστεράς εξέφρασαν την αντίθεσή τους. Ενδεχόμενη απαγόρευση του NPD δεν θα είχε νόημα, εκτιμά και η πολιτική επιστήμονας Κλαούντια Λούτσαρ και εξηγεί: «Αυτό θα οδηγούσε μόνο στην υποχώρηση των στελεχών του στην παρανομία, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε πλέον να τους ελέγξουμε. Το πρόβλημα της δεξιάς βίας δεν καταπολεμάται έτσι. Μας λείπουν πολύ περισσότερο μακροπρόθεσμα πρότζεκτ κατά του ακροδεξιού εξτρεμισμού».

Greta Hamann / Άρης Καλτιριμτζής

Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης    DW DE

«Περιμένοντας την Τρόικα»

Η μάχη κατά της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα και οι διαμάχες με την Τρόικα, στο επίκεντρο της σημερινής επισκόπησης.

«Ελληνικό ήθος» είναι ο τίτλος εκτενούς ρεπορτάζ στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου που αναφέρεται στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα. Όπως σημειώνει η εφημερίδα «οι φορολογικές αρχές της χώρας της κρίσης γιορτάζουν επιτυχίες. Γνωστοί επιχειρηματίες, επώνυμοι και πρώην πολιτικοί πρέπει να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. Ωστόσο ο υπουργός Οικονομικών δεν είναι ευχαριστημένος. Αντιθέτως: προκαλεί τους συμπολίτες του ισχυριζόμενος ότι συνεχίζουν να πληρώνουν λίγους φόρους».

Παρά τις επιτυχίες που σημειώνουν τελευταία οι ελληνικές αρχές, όπως επισημαίνεται στο ρεπορτάζ, «το 2013 οι οφειλές των πολιτών έναντι του κράτους αυξήθηκαν κατά επτά δισ. ευρώ. Έτσι τα νέα χρέη αυξάνονται γρηγορότερα σε σύγκριση με την είσπραξη των παλαιότερων. Αυτό αποδίδεται και στη συνεχιζόμενη ύφεση. Πολλοί οφειλέτες έχουν χρεοκοπήσει».

Το άρθρο αναφέρει ότι από την απαρχή της κρίσης έχουν αυξηθεί σημαντικά για τους περισσότερους Έλληνες οι εισφορές και οι φόροι. «(…) Ένα μέλος του υπουργικού συμβουλίου, όμως, πιστεύει ότι Έλληνες εξακολουθούν να πληρώνουν λίγους φόρους. Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας παρέπεμψε τώρα σε στοιχεία του ΟΟΣΑ, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων. (…)
Η έκθεση του ΟΟΣΑ επιβεβαιώνει τον υπουργό. Εκεί μπορεί να διαβάσει κανείς ότι δεκάδες χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες, -γιατροί, δικηγόροι, ιδιοκτήτες εστιατορίων- δήλωσαν μεταξύ 2003 και 2010 περίπου το ήμισυ του εισοδήματός τους. Ετησίως χάνονταν έτσι 3,23 δισ. ευρώ. Εν τω μεταξύ καταργήθηκε το αφορολόγητο για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Παλαιότερα πολλοί δήλωναν ένα εισόδημα ακριβώς κάτω από το αντίστοιχο όριο. (…)»

Δεκέμβριος, ο «μοιραίος μήνας» για την κυβέρνηση;

"Ο Γ. Στουρνάρας έχει μπροστά του μια όχι ιδιαίτερα ευχάριστη συνάντηση"

«Περιμένοντας την Τρόικα», είναι ο τίτλος άρθρου στην εφημερίδα Tagesspiegel που αναφέρεται στην αναβολή της προγραμματισμένης για σήμερα Δευτέρα νέας επίσκεψης της τριμερούς. Ο αρθρογράφος σημειώνει πολύ χαρακτηριστικά ότι «οι οικονομικοί επιθεωρητές ακύρωσαν την επίσκεψή τους στην Αθήνα – κλιμακώνεται η διαμάχη με την ελληνική κυβέρνηση».

Μετά την νέα αναβολή, όπως σημειώνεται, «δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία μέχρι την επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup στις 9 Δεκεμβρίου. Ο έλληνας υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας έχει μπροστά του μια όχι ιδιαίτερα ευχάριστη συνάντηση. Ήδη προ δέκα ημερών ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ Γ. Ντάισελμπλουμ είχε προειδοποιήσει ότι αρκετοί υπουργοί αρχίζουν να χάνουν την υπομονή τους με την Ελλάδα».

«Ελληνικοί κυβερνητικοί κύκλοι εκφράζουν την ελπίδα να ολοκληρωθούν με επιτυχία οι διαπραγματεύσεις μέχρι το τέλος του χρόνου, προκειμένου να μην επισκιαστεί η ελληνική προεδρία που ξεκινά την πρώτη Ιανουαρίου. Εντός του κυβερνητικού συνασπισμού, όμως, υπάρχουν εντεινόμενες αντιδράσεις. Για περαιτέρω περικοπές δεν πρόκειται πιθανότατα να βρεθεί πλειοψηφία στο κοινοβούλιο». (…)

«Την Τετάρτη ο πρωθυπουργός Σαμαράς αναμένεται στις Βρυξέλλες. Αφορμή της επίσκεψης στον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο ήταν κανονικά η ελληνική προεδρία. Εντούτοις το θέμα της Τρόικα αναμένεται να καλύψει μεγάλο μέρος της συνάντησης. Παρατηρητές στην Αθήνα βλέπουν ήδη τον Δεκέμβριο ως μοιραίο μήνα, ο οποίος θα μπορούσε να αποφασίσει για την πτώση ή τη συνέχιση του κυβερνητικού συνασπισμού. Ο Σαμαράς είναι αντιμέτωπος όχι μόνον με την Τρόικα, αλλά και με μαζικές απεργίες σε πανεπιστήμια και στον χώρο της υγείας».

Επιμέλεια: Κώστας Συμεωνίδης

Υπεύθ. σύνταξης: Άρης Καλτιριμτζής   DW DE

Σταθερή και αταλάντευτη γραμμή έναντι της τρόικας αποφάσισαν στο Μαξίμου

Από factorx στις 02/12/2013

Σταθερή και αταλάντευτη γραμμή έναντι της τρόικας εξακολουθεί η δικομματική κυβέρνηση, όπως αποφασίστηκε μετά από δίωρη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, που είχαν το απόγευμα της Δευτέρα, οι Αντώνης Σαμαράς και Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ο Πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι από την τήρηση των «κόκκινων γραμμών» που έχουν χαράξει, θα κριθεί και η τύχη του κυβερνητικού συνασπισμού, συμφώνησαν να μην κάνουν ούτε βήμα πίσω.

Στο πρωθυπουργικό γραφείο συσκέψεων, οι δυο αρχηγοί, υπό την παρουσία των υπουργών Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας, Γιάννη Στουρνάρα και Δημήτρη Αβραμόπουλου, έκριναν ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να υποχωρήσει.

Η απόφασή τους είναι καθοριστική, διότι η κυβέρνηση επέλεξε να κινηθεί μονομερώς στο θέμα των πλειστηριασμών, εάν δεν υπάρξει συμφωνία με την τρόικα, η οποία συνεχίζει τις προκλήσεις, ενώ είναι χαρακτηριστική η στάση του ΔΝΤ που ζήτησε να επιστρέψει από το 13% στο 23% ο ΦΠΑ στην εστίαση.

Σύμφωνα λοιπόν με τις πληροφορίες, η κυβέρνηση εάν δεν συμφωνήσει με την τρόικα στο θέμα των πλειστηριασμών μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου, θα προχωρήσει ακόμα και σε μονομερή ρύθμιση.

Για την ελληνική πλευρά είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η προστασία της πρώτης κατοικίας στις κατηγορίες των δανειοληπτών που πραγματικά αδυνατούν να πληρώσουν και ανήκουν στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.

Το σενάριο που μελετά η ελληνική πλευρά προβλέπει ακατάσχετο για την πρώτη κατοικία για ακίνητα αντικειμενικής αξίας έως και 180.000 ευρώ, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, με εξαίρεση όσων έχουν καταθέσεις ή έξτρα εισοδήματα.

Επίσης, η κυβέρνηση εξετάζει να υπάρξει και διάταξη με την οποία θα προβλέπεται έως και τριετής προστασία, αν και πρωθυπουργικοί σύμβουλοι διευκρίνιζαν ότι ίσως αυτή επανεξετάζεται κάθε χρόνο, εάν βελτιώνεται και η κατάσταση της οικονομίας.

Ακόμη στη σύσκεψη συζητήθηκε και η πορεία εξυγίανσης των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων, με την ελληνική κυβέρνηση να προτείνει τη διατήρηση του εξαγωγικού χαρακτήρα της επιχείρησης για 18 μήνες και να προχωρήσει σχέδιο συρρίκνωσης με εθελούσια έξοδο 500 εργαζομένων.

Στο άλλο κρίσιμο ζήτημα των ομαδικών απολύσεων, η κυβέρνηση το μόνο που συζητά είναι η αλλαγή του καθεστώτος με την υπογραφή του υπουργού.

Η επιλογή της κυβέρνησης να προχωρήσει σε μονομερή κίνηση στο θέμα των πλειστηριασμών χαρακτηρίζεται ότι έχει ύψιστη πολιτική σημασία και αποτελεί ένα σαφές μήνυμα στο εξωτερικό της χώρας, ότι ο δικομματικός συνασπισμός λέει και όχι στις παράλογες απαιτήσεις των τροικανών.

«Δείχνουμε ότι υπάρχει και εθνική γραμμή και δεν θα συνεχίσουμε να δεχόμαστε παράλογες απαιτήσεις» έλεγαν από το Μέγαρο Μαξίμου.

This entry was posted in Επισημαίνουμε. Bookmark the permalink.  ΑΝΤΙNEWS

Η συνεχιζόμενη κρίση στην Ελλάδα και η Ευρωζώνη

Η συνεχιζόμενη κρίση στην Ελλάδα και η Ευρωζώνη

Του Δημητρη Παπαδημητριου*

Οι πρόσφατες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τους δανειστές της βρίσκονται σε εξέλιξη, με τους τελευταίους να επιμένουν ότι το «περίοπτο» πείραμα μείωσης του ελλείμματος πρέπει να συνεχιστεί παρά τη φαντασμαγορική του αποτυχία. Ο στόχος της μείωσης του χρέους σε επίπεδα ανάλογα με το ΑΕΠ έχει αποδειχθεί απόλυτη φαντασία, όπως τα πρόσφατα επίπεδα πάνω από το 170% μαρτυρούν – ιδιαίτερα εάν κανείς σκεφτεί ότι το ποσοστό αυτό βρισκόταν στο 125% προ τεσσάρων ετών στην αρχή της κρίσης πριν από οποιοδήποτε πρόγραμμα «διάσωσης» από μέρους των δανειστών της χώρας και ύστερα από το μεγαλύτερο «κούρεμα» χρέους το 2012. Η περίπτωση της Ελλάδας μπορεί να είναι το πιο σκληρό χτύπημα, αλλά δεν είναι το μόνο. Το χρέος έχει αυξηθεί στο 130% του ΑΕΠ στην Ιταλία, στο 127% στην Πορτογαλία και στο 125% στην Ιρλανδία, ξεπερνώντας τα επίπεδα της πρώιμης οικονομικής κρίσης.

Στην Ελλάδα, οι τελευταίες αναφορές για την οικονομική κατάσταση είναι πεισματικά αρνητικές. Η δημιουργία θέσεων εργασίας δεν είναι ενθαρρυντική ειδικά εάν υπολογιστεί ο αριθμός των θέσεων που δημιουργήθηκαν και χάθηκαν κατά τη διάρκεια του Ιουλίου και του Αυγούστου – στην καρδιά της τουριστικής σεζόν. Οι αριθμοί τόσο της ανεργίας όσο και της απασχόλησης για το δίμηνο αυτό σημείωσαν ελαφρά ανοδική πορεία αυξάνοντας τους ανέργους, με βάση τα εποχικά κριτήρια, στα 1.365.334 άτομα, με την ανεργία να είναι σημαντικά υψηλότερη στις γυναίκες (31,4%) από ό,τι στους άντρες (24,3%). Ο τουριστικός τομέας συνολικά απασχόλησε 9.800 λιγότερους εργαζομένους το δεύτερο τετράμηνο του 2013 συγκριτικά με το ίδιο τετράμηνο του 2012. Με τον παρόντα ρυθμό δημιουργίας θέσεων εργασίας, τα επίπεδα μιας πλήρους απασχόλησης θα χρειαστούν περισσότερο από μία δεκαετία ώστε να επιτευχθούν.

Αλλοι βραχυπρόθεσμοι δείκτες της οικονομικής δραστηριότητας υποδεικνύουν ότι οι επιδόσεις του ελληνικού βιομηχανικού τομέα είναι πολύ αδύναμες, απούσα η ζήτηση από τον υπόλοιπο κόσμο, τόσο από τις χώρες της Ευρωζώνης όσο και από τις εκτός αυτής. Τα επίπεδα των τριών εναρμονισμένων δεικτών ανταγωνιστικότητας στην Ευρωζώνη –του δείκτη τιμών καταναλωτή, του αποπληθωριστή του ΑΕΠ και του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος– υποδηλώνουν ότι η Ελλάδα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το κόστος εργασίας, είχε τη δεύτερη μεγαλύτερη μείωση μετά τη Γερμανία, που συστηματικά διατηρεί χαμηλότερες τιμές σε όλους τους δείκτες ανταγωνιστικότητας κατά την περίοδο 1999-2013. Στην Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, αν και το κόστος εργασίας έχει μειωθεί, οι τιμές καταναλωτή δεν ακολούθησαν την ίδια πορεία. Η δραματική πτώση στο κόστος εργασίας –η στρατηγική που επιβλήθηκε από την τρόικα με σκοπό την αύξηση των εξαγωγών μέσω της εσωτερικής υποτίμησης– δεν έχει αποφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα σε επαρκή βαθμό, όπως επιβεβαιώνει το εμπορικό ισοζύγιο: παρά τις αυξανόμενες εξαγωγές αγαθών και τη μείωση των εισαγωγών εξαιτίας της εμβάθυνσης της ύφεσης, το εμπορικό έλλειμμα δεν έχει ακόμη «κλείσει». Αντίθετα, η στρατηγική αυτή έχει προκαλέσει την αποσύνθεση του επιπέδου ζωής και μία μείωση στην εγχώρια κατανάλωση, τον πιο σημαντικό σταθεροποιητικό παράγοντα σε μία οικονομία.

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα δεν είναι μοναδικό, αλλά επηρεάζει όλους τους γείτονές της στην Ευρωζώνη. Οι εξαγωγές τους, εκτός από αυτές της Γερμανίας, πλήττονται από τη μείωση της ζήτησης του εμπορικού τους συνεργάτη. Χαμηλότεροι μισθοί, συντάξεις και τιμές σε ένα κράτος-μέλος της Ευρωζώνης δημιουργούν ανταγωνιστικό αποπληθωρισμό και περιπλέκουν το πρόβλημα, αφού η κάθε χώρα προσπαθεί να επωφεληθεί και να προωθήσει την ανάπτυξη μέσω των εξαγωγών. Και αυτό πρέπει να ξεπεραστεί.

Σίγουρα, οι εξαγωγές είναι σημαντικές, αλλά η εγχώρια ζήτηση είναι ζωτική. Ακόμη και η Κίνα, ο γίγαντας με τη βασιζόμενη στις εξαγωγές οικονομία, πραγματοποίησε προσφάτως ορισμένα απαραίτητα βήματα, ώστε να αυξηθεί και να σταθεροποιηθεί η εσωτερική της ζήτηση. Και εκεί θα έπρεπε να βρίσκεται η έμφαση της οικονομικής πολιτικής για την Ελλάδα και τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

Η δημοσιονομική εξυγίανση ενέχει αποπληθωριστικούς κινδύνους, οι οποίοι όλο και αυξάνονται στην Ευρωζώνη προκαλώντας την ανησυχία ακόμη και του ΟΟΣΑ. Η πρόσφατη αναφορά του προτείνει την εφαρμογή ανορθόδοξων μέτρων από την ΕΚΤ, για να αποφευχθεί η απειλή του βλαβερού αποπληθωρισμού. Η αποφυγή των αποπληθωριστικών πιέσεων προϋποθέτει την υιοθέτηση πολιτικών που θα διασφαλίζουν την οικονομική ανάκαμψη και την ανάπτυξη της απασχόλησης προς όφελος των ανέργων και εκείνων που έχουν αποθαρρυνθεί καθώς και των νέων που εισέρχονται στο εργατικό δυναμικό. Οι πολιτικές για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι είναι διαθέσιμες, η πολιτική θέληση ωστόσο δεν είναι. Επιπροσθέτως, η βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών στα περιφερειακά κράτη από τις διορθώσεις των τιμών εξαιτίας της πτώσης του κόστους εργασίας, το να αποκτηθεί η ανταγωνιστικότητα, λειτουργεί ως «βρόχος ανάδρασης» απέναντι στην αύξηση του πληθωρισμού, που υποσκάπτει την επίτευξη της οικονομικής ανάπτυξης και τη βιωσιμότητα του χρέους.

Αυτό που παρατηρεί κανείς αυτήν τη στιγμή στην Ευρωζώνη είναι, από τη μία πλευρά, η αυστηρότητα των μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης στις περιφερειακές χώρες, που δεν έχει παρουσιάσει πειστικά δείγματα για την ύπαρξη ενός «φωτός στην άκρη του τούνελ» και από την άλλη η οργή και η άρνηση του πυρήνα των κρατών-μελών της Ευρωζώνης να επωμισθούν τις ευθύνες για την επονομαζόμενη ανηθικότητα της περιφέρειας. Δεδομένης της απιθανότητας να συμφιλιωθούν οι δύο αυτές οπτικές, κανείς δεν θα πρέπει να εκπλαγεί με τη μεγάλη άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων του ξενοφοβικού εθνικισμού, του ρατσισμού και ευρωσκεπτικισμού στις ευρωεκλογές του Μαΐου, τα οποία είναι όλα γνωστά για την άρνησή τους απέναντι στο ευρώ. Το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία, Το κόμμα για την Ελευθερία στην Ολλανδία, το κόμμα ενάντια στο ευρώ «Εναλλακτική για τη Γερμανία» και η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα είναι λίγα από τα παραδείγματα που κερδίζουν σταθερά την προτίμηση των ψηφοφόρων. Τον περασμένο μήνα, η δημοσκόπηση του Βαρόμετρου έδειξε την αισθητή μείωση της υποστήριξης των πολιτών σε πολλές χώρες απέναντι στην Ε.Ε. και στο ό,τι αυτή αντιπροσωπεύει. Ισως οι εκλογές του Μαΐου θα στείλουν ένα ηχηρό και ξεκάθαρο μήνυμα ότι όλα δεν βαίνουν καλώς στην Ευρωζώνη.

* Ο κ. Δημ. Παπαδημητρίου είναι πρόεδρος του Levy Economics Institute και καθηγητής Οικονομικών στο Bard College στη Ν. Υόρκη.   kathimerini

Σωσίβιο για τους υπόλογους

Σωσίβιο για τους υπόλογους

Του Χρήστου Γιανναρά

Υπάρχουν νηφάλιες φωνές, στην έντυπη τουλάχιστον δημοσιογραφία. Προειδοποιούν τους επαγγελματίες της εξουσίας για τον «θυελλώδη θυμό» που διακατέχει την ελλαδική κοινωνία. Για το όρια αντοχής και ανοχής των πολιτών (της συντριπτικής πλειονότητας) που έχουν εξαντληθεί. Bεβαιώνουν οι έντιμοι δημοσιογράφοι ότι η αστική τάξη, ραχοκοκαλιά της κοινωνικής συνοχής και της λειτουργίας του κράτους, είναι σε παραλυτική εξουθένωση – έχει καταρρεύσει κυριολεκτικά. Tο παραγωγικό δυναμικό της χώρας μοιάζει εκμηδενισμένο, δεν υπάρχει ούτε κουράγιο ούτε ελπίδα για ανάκαμψη. Kραυγάζει απεγνωσμένα η ευσυνείδητη δημοσιογραφία ότι είναι αδύνατο στον πολίτη να εμπιστευθεί και να ελπίσει σε μια κυβέρνηση που εκδίδει, μέσα σε ένα χρόνο, 695 εγκυκλίους ερμηνευτικές των φορολογικών της αποφάσεων. H κατάρρευση της χώρας γενικεύεται, αλλά η κυβέρνηση θριαμβολογεί ότι στα νούμερα προκύπτει «πρωτογενές πλεόνασμα». Tα δύο κόμματα των υπόδικων φυσικών αυτουργών του κακουργηματικού υπερδανεισμού δεν διανοούνται επιστράτευση των αρίστων, υπερκομματική διαχείριση της κρίσης – αποδέσμευση από τις μικρονοϊκές και ανήθικες σκοπιμότητες επανεκλογής τους. H κυβέρνηση εξακολουθεί να υπηρετεί με τη σύνθεσή της τον πιο ξεδιάντροπο νεποτισμό και το ξέπλυμα «μαύρων υπηρεσιών» στο εσωκομματικό αλισβερίσι για την αρχηγία. Oι τίμιες φωνές της έντυπης δημοσιογραφίας κομίζουν πειστήρια της εφιαλτικής τραγικότητας: Πόσο μειώθηκε η παραγωγή, πόσο η λαϊκή κατανάλωση, πόσο οι εξαγωγές, πόσο τα δάνεια των τραπεζών, πόσο δραματικά έχει εκλείψει η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, πόσο παγιωμένη εμφανίζεται η ανελπιστία. Kυρίως: πόσο τρομακτικό είναι το κενό πίστης στη δημοκρατία, στην κοινωνική συνοχή, σε οποιαδήποτε ποιότητα ζωής έξω από τον πρωτογονισμό της κατανάλωσης. Eξαλείφθηκαν οι ελπίδες να ξαναβρούμε την πρότερη καταναλωτική μας ευδαιμονία και δεν υπάρχει άλλη κοινωνική στόχευση που να δικαιολογεί τη συνύπαρξή μας, την ιστορική συνέχεια της συλλογικής μας παρουσίας. Aυτό πρακτικά σημαίνει: O αριθμός των ολοκληρωτικά απελπισμένων έχει αυξηθεί καταιγιστικά. Oι άνθρωποι που ζουν στο σκοτάδι και στην παγωνιά επειδή δεν έχουν να πληρώσουν τη ΔEH, είναι ικανοί για όλα. Oσοι περιμένουν να βγει το σπίτι τους στον πλειστηριασμό επειδή η δόση για την εξόφλησή του ξεπερνάει το μηνιάτικο, είναι έτοιμοι και να σκοτωθούν – η απανθρωπία του ληστρικού ξεσπιτωμού δεν αντέχεται. Oι ηλικιωμένες ευπρόσωπες αστές που σταματούν στον δρόμο τούς περαστικούς ζητώντας έστω και ένα ευρώ, έχουν στο βλέμμα τους πίκρα που ξαφνιάζει. Oι ντόπιοι και γνώριμοι που ψάχνουν στους κάδους των σκουπιδιών για αποφάγια, δεν έχουν πια ψυχισμό για αισθήματα άλλα από το μίσος. Aυξάνεται με δυναμική χιονοστιβάδας ο αριθμός των πολιτών που νιώθουν ότι δεν χάνουν τίποτα αν η χώρα βυθιστεί στο χάος της διαρπαγής και της αιματοχυσίας. Mας χωρίζουν από τη λογική της ζούγκλας (τη λογική του: «ο θάνατός σου ζωή μου») τα ελάχιστα δευτερόλεπτα που απέχει η έκρηξη από την «τυχαία» αφορμή της. Kαι οι κυβερνητικοί πυγμαίοι είναι αδύνατο να ανοίξουν το στόμα τους για κάτι άλλο από το να καυχηθούν αραδιάζοντας διαπραγματευτικές «επιτυχίες». Mοιάζει απίστευτο, κυριολεκτικά παρανοϊκό, αλλά, ναι, περιμένοντας την έκρηξη της βίας και διαρπαγής, αυτοί συνεχίζουν να διορίζουν στο Δημόσιο την εκλογική τους πελατεία! Tο αμείλικτο χιούμορ της πολιτικής γελοιογραφίας συμβολοποιεί «προσλήψεις καλαματιανών αστροναυτών» για ενδεχόμενο «διαστημικό σταθμό Kαλαμάτας»! Mπορεί τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων να είναι εξαγορασμένα από τη δικομματική κυβερνητική, μέχρι ναυτίας, προπαγάνδα –ούτε επί χούντας δεν ήταν τόσο μονοδρομημένη η «πληροφόρηση». Στην έντυπη όμως δημοσιογραφία, τσακίζουν κόκαλα οι σκιτσογράφοι, ξεγυμνώνουν αδυσώπητα την κυβερνητική ανικανότητα οι έντιμοι δημοσιογράφοι. Σύμπτωμα υγείας του συνόλου, δεινά δοκιμαζόμενου λαού, είναι και η οριστική πια καθήλωση του πράσινου ΠAΣOK στο 4% της προτίμησης των ψηφοφόρων. Eίναι προφανέστατο λογικά, αλλά και εμπειρικά-κοινωνικά κατάδηλο, ότι ανάλογο ποσοστό θα συγκέντρωνε και το γαλάζιο ΠAΣOK, αν η παρουσία του ΣYPIZA δεν λειτουργούσε για το συλλογικό αισθητήριο σαν απειλή. O ΣYPIZA είναι το σωσίβιο της συγκυβέρνησης γαλάζιου και πράσινου ΠAΣOK – των κομμάτων που οδήγησαν τον Eλληνισμό στο πιο ταπεινωτικό και ντροπιαστικό φινάλε της παρουσίας του στη σκηνή της Iστορίας. Kόμματα που ιδρύθηκαν για να εξυπηρετήσουν, αποκλειστικά και μόνο, τον ναρκισσισμό ή την ηδονοθηρία των ιδρυτών τους. Για να αποκαλυφθεί δραματικά η πολιτική τους γύμνια, ολετήρια η ξιπασιά του ιστορικο-υλιστικού τους μηδενισμού, στις μέρες και στα έργα των διαδόχων τους. Oι δίδυμες ομοιοτυπίες: Mητσοτάκης - Σημίτης, Kωστάκης - Γιωργάκης και σήμερα Σαμαράς - Bενιζέλος σαρκώνουν την παρακμιακή κατιούσα μιας μεταπρατικής πολιτικής ριζικά ανυποψίαστης για τις πραγματικές ανάγκες και τις ουσιαστικές δυνατότητες αυτού του λαού, της χώρας, της ιστορίας του. Nα είσαι γεννημένος στη γλώσσα των Eλλήνων, στον «τρόπο» των Eλλήνων, και να πιθηκίζεις τον ιστορικο-υλιστικό μηδενισμό από ξιπασιά ή αγραμματοσύνη, δεν είναι απλώς αυτοκτονικό, είναι και γελοίο. Aν δεν υπήρχε ο ΣYPIZA, θα είχε ακολουθήσει και το γαλάζιο ΠAΣOK, νομοτελειακά, την εκφυλιστική αποσύνθεση των Πρασίνων. O ΣYPIZA αναδείχθηκε πρώτη κομματική δύναμη, όχι βέβαια για την ανύπαρκτη πολιτική του πρόταση, όχι για το δραματικό του υστέρημα σε πολιτικό προσωπικό (προσωπικό ικανό να υπουργήσει τις τεράστιες κοινωνικές ανάγκες), όχι για την επιπολαιότητα και διγλωσσία της ρητορικής του. Aναδείχθηκε πρώτο κόμμα μόνο για τη δυνατότητα που σαρκώνει η χαοτική συγκρότησή του και ο (κενός αλλά) αντικονφορμιστικός λόγος του: Ψηφίζοντας ΣYPIZA οι πολίτες μετασχημάτιζαν σε απειλή την οργή τους για το σημερινό, αναξιόπιστο και αμοραλιστικό, κυβερνητικό σχήμα. Δεν ψηφίζεται για την πολιτική του αντιπρόταση ο ΣYPIZA – αφού πια μόνο αντιγράφει συμπεριφορές, πρακτικές και τη λογική του συστημικού παλαιοκομματισμού. Λειτουργεί όμως σαν χαοτικό φόβητρο, επομένως μετασχηματίζει κάθε ψήφο που του δίνεται σε χαστούκι για το σύστημα. Aν μιλούσε ο ΣYPIZA τη γλώσσα των κοινωνικών προτεραιοτήτων και όχι της συνδικαλιστικής ιδιοτέλειας και φαυλότητας. Aν κόμιζε δουλεμένη με μόχθο πρόταση για κοινωνικό κράτος, ανυποχώρητη αξιοκρατία και έλεγχο της ποιότητας. Aν είχε τη θυσιαστική ετοιμότητα για ένα πατριωτικό EAM: να λειτουργήσει και πάλι γεύση πατρίδας για τους Eλληνες. Θα γινόταν καταλύτης ριζικής αλλαγής του πολιτικού συστήματος. Προτιμάει όμως να αυτοκτονεί παρέα με τους πρασινογάλαζους σπιθαμιαίους ιδιοτελείς.kathimerini