RUSSIA | 23.09.2010

As elections loom, Russian opposition gears up for fight

As protests escalate in Russia, experts say the political atmosphere is changing

Russia holds regional polls on October 10 while campaigning has begun for the 2012 presidential poll. But it's not all business as usual. A new opposition group plans to take on the ruling duo of Putin and Medvedev.

Election fever is sweeping Russia. On October 10, the country holds regional parliamentary elections in places such as Tuva, Belgorod, Novosibirsk and Chelyabinsk while regions such as Samara will elect a local mayor. In addition, local council elections will be held on the same day in several regions.

But campaign fever isn't just confined to select regions in Russia. Observers say the election campaign for presidential elections in March 2012 has long kicked off too.

The main players are Prime Minister Vladimir Putin and President Dmitry Medvedev and both are increasingly presenting themselves as strong leaders in times of crisis.

Putin outshines Medvedev in media battle

Putin ratcheted up his media presence during the fight against forest fires in Russia this summer. Similarly, Medvedev made a public show of keeping a lid on prices in supermarkets in the light of rising food prices.

Putin, left, is much more media-savvy than his hand-picked successor Medvedev

But it's Putin who has the edge when it comes to being media-savvy, according to Russian political analyst Pavel Tolstych.

"Of course, Putin is very telegenic. He knows how to communicate with journalists, he can conduct debates well and can make jokes in his own style," Tolstych said. "Medvedev can't keep up with him when it comes to keeping the public in good spirits. He also doesn't have what it takes to be a Russian 'macho.' Putin's time has come and Medvedev now will take second place in the media campaign."

But experts believe the development isn't scripted. Putin and Medvedev are said to have made a deal that Putin would become Russia's next president in 2012 and many believe the two will stick to it. Tolstych also played down speculation of serious differences within the Kremlin or the government.

But not everybody shares that view. Alexander Rahr, a Russia expert, from the German Council for Foreign Affairs said the two leaders represented two different political outlooks: Putin stood for a conservative modernization of Russia while Medvedev for a liberal one.

The Russia expert is convinced that voters are slowly beginning to pick up on the differences and political nuances of the leadership duo. And that's already begun to affect the views and desires of the voters.

Slow but perceptible change

Rahr also pointed out that the results of regional elections in early 2010 show that the political atmosphere in Russia is changing.

Putin's party, United Russia, may have won the elections but the opposition also garnered enough votes to be taken seriously and become a real political force in the country, he said.

The opposition also plans to contest the upcoming regional elections in October. Russian authorities have already allowed their candidates to compete.

All in all the process was peaceful, according to Aleksandr Kynjev from the Russian non-governmental organization "Golos" which focuses on voters' rights. But he pointed out a few "scandalous" examples of opposition candidates barred from contesting.

"One candidate from Samara wasn't allowed because his ID card contained an entry saying his passport had expired. The authorities then declared the ID card to be invalid though they had made that entry themselves," Kynjev said.

He added that in other cases, candidates were barred from standing for election because they allegedly hadn't signed the applications themselves or had allegedly left the forms incomplete by failing to fill out certain fields.

Opposition joins forces to take on Kremlin

Opposition candidates have joined forces in RussiaBut the bureaucratic hurdles and intimidation haven't stopped several opposition candidates from joining forces for an uphill political battle against the Kremlin for the presidential elections.

On September 16, a group of prominent opposition leaders formed a coalition called "Russia without Corruption and Lawlessness" to challenge Putin and Medvedev.

The coalition represents a further attempt alongside the "Other Russia" opposition party to unite the country's opposition forces against the two large pro-Kremlin parties United Russia and Fair Russia.

But experts warn that past attempts to unite an often fractured opposition against the Kremlin have often failed due to political jostling.

"Personal ambitions are always the problem. It's clear that everyone wants to be the boss. Each one of them has been in a top position in the past," Russian political affairs expert Leonid Radsichovskij said. "But now we perhaps have the last attempt to unite. The opposition is hoping that the situation improves and that the Russian public pays more attention to them."

The new coalition said the election campaign would offer the opposition to champion change.

Boris Nemtsov, who once served as deputy premier under President Boris Yeltsin, said the new coalition will continue holding street rallies that have mostly been banned or dispersed in recent years.

The "Russia without Corruption and Lawlessness" group has announced that it plans to contest the parliamentary elections next year as well as field a presidential candidate for the 2012 poll.

Author: Markian Ostaptschuk (sp)
Editor: Rob Mudge

dw

Πέφτουν οι μάσκες: απεργίες “τέλος” λέει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ

Πέφτουν οι μάσκες: απεργίες “τέλος” λέει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ

Will health reform be repealed? By Kavita Patel, Special to CNN

STORY HIGHLIGHTS

• Republicans are pledging to repeal the health care reform law
• Former White House aid Kavita Patel says public isn't aware of key benefits of law
• She says the law provides more consumer protections than patients have ever had
• Patel: Law will provide insurance coverage for 32 million more people in 2014

Editor's note: Kavita Patel is director of the Health Policy Program at the New America Foundation, a nonpartisan public policy institute in Washington. A board-certified physician, she was previously policy director for the White House Office of Public Engagement and Intergovernmental Affairs in the Obama administration and the deputy staff director for the Senate HELP Committee, under the leadership of Sen. Edward Kennedy.

Washington (CNN) -- When President Barack Obama signed the Affordable Care Act into law, it was clear he would face an uphill battle defending the law and communicating its benefits to the American public.

In the months leading to passage, we heard cries of rationing, death panels and blatant mischaracterization of what is in the bill.

Since passage, the cries have shifted from rationing to repeal. Efforts to repeal the law have been highlighted by the self-proclaimed "Young Guns" of the GOP -- House Minority Whip Eric Cantor of Virginia, Rep. Paul Ryan of Wisconsin and Rep. Kevin McCarthy of California. President Obama should not be fazed by this or any other calls for repeal. He should do the job he was elected to do and protect patients' interests, but he will need to face a confused public.

In a recent national survey conducted by the National Association of Insurance Commissioners, only 14 percent of respondents correctly identified September as the starting month for the law's first set of patient protections. Less than half understood that health reform would allow for them to receive preventive care services without having to pay anything. Even fewer could specifically identify other important provisions that started on or after September 23, 2010.

Moreover, a recent Associated Press poll found that a quarter of Americans believe incorrectly that the law designated a panel of government bureaucrats to make decisions about health care for individuals.

Video: GOP: We'd repeal health care law

Video: Health insurance changes

RELATED TOPICS

• Health Care Reform
• U.S. Congressional Politics
• Barack Obama
• Health Insurance

The confusion and apathy surrounding the health care reform law leaves ample opportunity for others to mischaracterize and foster doubt, energizing and exciting the repeal platform. The unwavering confidence of dissenters is stronger than a mere promise of good.

But health care reform will not be repealed, and despite messy politics and angry voices, policymakers, providers, insurance companies and other stakeholders are moving quickly to implement the bill.

To override a presidential veto would require a two-thirds majority in the House of Representatives and in the Senate. But even according to the GOP's most optimistic forecasts, Republicans cannot expect to achieve a supermajority in both chambers in November.

Republicans may expect to block funds or repeal small parts of the bill. But even that isn't as simple as it sounds. Last week, the Senate voted on two amendments regarding the 1099 provision in the Affordable Care Act introduced by the two Nebraska senators, one by Sen. Mike Johanns, a Republican, and another by Sen. Ben Nelson, a Democrat.

The 1099 provision requires that businesses report all purchases from vendors over $600, creating a significant burden on small businesses. The Republicans wanted to repeal the provision; Democrats wanted to change it. Neither amendment was able to muster enough support.

But more importantly, a repeal of health care reform, followed by a replacement with a more modest set of changes, is tantamount to leaving millions of patients in a state of free fall, with no net to catch them. As a physician, I see the consequences of uninsurance and a broken health care system every day.

Frustrated patients, crowded emergency rooms and burdensome insurance requirements are driving good physicians into other professions and making patients feel hopeless. Our system was not working, and we cannot afford to quietly stand by while one in seven lack access to basic care and one in six people live in poverty.

It would be unfortunate if our country kept listening to ideological shouting and failed to understand the value of the important provisions in the law.

Health reform starts at birth -- health plans will no longer be able to refuse to cover children younger than 19 simply because they were born with a medical condition. From birth through your 26th birthday, you can stay on your family's health insurance plan, regardless of your income or marital status.

For female readers of childbearing age, you no longer need a referral to see an OB-GYN doctor. From there, adults and seniors will no longer have cost-sharing provisions for preventive services. And what is a preventive service exactly? There are at least 45 services that will be covered, including everything from nutrition counseling to cancer screening. Last but not least are the elimination of lifetime caps and the gradual elimination of annual coverage limits.

Together this all adds up to more patient protections than we have ever had, and this is just the beginning. Keep in mind that some of these provisions will not technically kick in until your health plan starts the new plan year, which usually happens in January. But do not wait until then to get your information; search your plan's website and talk to your employer's human resource department or benefits manager.

The real verdict on health reform will likely come in 2014 when an expected 32 million people will be added to insurance exchanges, state Medicaid programs and other private insurance plans. The pathway from here to there is long and filled with many speed bumps, but information, transparency and advocacy are our best friends.

As patients, we should ask questions and not be afraid to challenge our health care system, insurance companies and government officials when we are left feeling confused or misguided.

As medical providers, we must not compromise our responsibility to first do no harm. We should begin by asking our patients what they do and don't understand and by helping them navigate these uncharted waters together.

As Americans we need to send a strong signal to Republican and Democratic leaders that repeal and replace is not an option.

The opinions expressed in this commentary are solely those of Kavita Patel.

Επισκόπηση τύπου | 22.09.2010

Ιρλανδία – Ελλάδα: βίοι παράλληλοι;

Ο γερμανικός τύπος ασχολείται με την Ιρλανδία υπογραμμίζοντας τις ομοιότητές της με την Ελλάδα. Κατά τα άλλα κυριαρχεί η κριτική προς την καγκελάριο Μέρκελ για τις διακηρύξεις της στη διάσκεψη κορυφής του ΟΗΕ.

«Η Ελλάδα απέσπασε χρήματα από τους επενδυτές», είναι ο τίτλος που διαβάζουμε σήμερα σε όλες τις οικονομικές σελίδες των μεγάλων γερμανικών εφημερίδων για την επιτυχή πώληση εντόκων γραμματίων.

Η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt παρατηρεί: «Η Ελλάδα δοκιμάζει την αξιοπιστία της στις αγορές. Πάλι με βραχυπρόθεσμα έντοκα γραμμάτια που η απόδοσή τους έπεσε κάτω από το 3,97%, ποσοστό που αγγίζουν για πρώτη φορά έντοκα γραμμάτια του ελληνικού δημοσίου μετά από το ευρωπακέτο οικονομικής στήριξης. Οι επενδυτές εξακολουθούν όμως να αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τα δεκαετή ελληνικά ομόλογα, για τα οποία οι αποδόσεις εξακολουθούν να ξεπερνούν το 11%.»

Ιρλανδία, η δεύτερη ‘Ελλάδα’

Ιρλανδικό νόμισμα 10 λεπτών«Η Ιρλανδία έχει μεγαλύτερο έλλειμμα από την Ελλάδα», γράφει σήμερα η γερμανική Tageszeitungμε αφορμή τη χθεσινή έκδοση ιρλανδικών ομολόγων τριετούς και οκταετούς διάρκειας: «Η Ιρλανδία έχει το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν χρέος σε ολόκληρη την ΕΕ, είναι δηλαδή πιο ελλειμματική από την Ελλάδα. Η κυβέρνηση του Δουβλίνου επιμένει ότι δεν πρόκειται για γίνει μια ‘δεύτερη Ελλάδα’, διότι επαρκούν τα κρατικά της αποθέματα. Η ουσία είναι όμως ότι συρρικνώνεται η αξιοπιστία των επενδυτών προς την Ιρλανδία. Η κρίση στην Ιρλανδία είναι και αυτή απόρροια εσωτερικών προβλημάτων και κυρίως της διαπλοκής πολιτικών και τραπεζιτών. Διαπλοκή, η οποία εμπόδισε και μάλλον εμποδίζει ακόμη την ριζική μεταρρύθμιση του τραπεζικού συστήματος της χώρας.»

Στο ίδιο πνεύμα σημειώνει η Süddeutsche Zeitung: «Οι Βρυξέλλες, αλλά και οι Ευρωπαίοι εταίροι άρχισαν τώρα να κάνουν αυστηρές προειδοποιήσεις προς την ιρλανδική κυβέρνηση. Ζητούν να κάνει αυστηρές οικονομίες, να προχωρήσει σε περικοπές και να βάλει σε τάξη τα δημοσιονομικά της.

Στην πραγματικότητα όμως το πρόβλημα της Ιρλανδίας, όπως και της Ελλάδας, είναι ευρωπαϊκό, διότι ξεπερνάει τα πλαίσια της δημοσιονομικής πειθαρχίας και άπτεται των προβλημάτων που έχει η ίδια η ένωση. Η ευρωζώνη δεν κατάφερε να αναπτύξει ένα σταθερό οικονομικό μοντέλο για τα μέλη της περιφέρειας, που θα περιελάμβανε ενιαία πολιτική στη φορολογία επιχειρήσεων και θα καταργούσε σταδιακά τις όποιες επιδοτήσεις. Εάν συνεχιστεί στο μέλλον αυτή η πολιτική, θα έχουμε και άλλες φούσκες που ασφαλώς κάποτε θα σκάσουν.»

Οι περιουσίες των Ελλήνων βουλευτών

Η βουλή των Ελλήνων«Φτωχοί και πλούσιοι», είναι ο τίτλος της MainPost για τα εισοδήματα των Ελλήνων βουλευτών. Η εφημερίδα αναφέρει αναλυτικά ποιοι είναι οι πιο εύποροι βουλευτές και οι πιο φτωχοί και σημειώνει: «Τώρα με την κρίση οι Έλληνες διαβάζουν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τι δήλωσαν οι λεγόμενοι ‘πατέρες του έθνους’. Ένας στους τέσσερις Έλληνες εργαζόμενους ζει με τον κατώτατο μισθό των 740 ευρώ και σύμφωνα με την Eurostat το μέσο ετήσιο εισόδημα της πλειοψηφίας των Ελλήνων εργαζομένων είναι 16.000 ευρώ. Έτσι οι 300 βουλευτές με τα 102.000 ευρώ μέσο ετήσιο εισόδημα μάλλον είναι σε καλύτερη θέση. Τα δημοσιευθέντα στοιχεία δείχνουν όμως ότι οι βουλευτές έχουν συγκεντρώσει εκπληκτικά μεγάλη περιουσία.»

Διάσκεψη κορυφής για τους στόχους της χιλιετίας – η «ειλικρίνεια» της Γερμανίας

Η Γερμανίδα καγκελάριος κατά της ομιλίας της στη διάσκεψη των ΗΕΤο θέμα που κυριαρχεί όμως σήμερα είναι η διάσκεψη κορυφής των ΗΕ για τους λεγόμενους στόχους της χιλιετίας.

Frankfurter Allgemeine Zeitung: «Ο κόσμος μας θα κέρδιζε πολλά, εάν η αναπτυξιακή βοήθεια δεν αξιολογούνταν με το ύψος των κονδυλίων που χορηγούνται, αλλά από το πόσο αποτελεσματική είναι η διαχείρισή τους. Αμφιβάλλουμε όμως ότι τελικά θα δρομολογηθεί μια τέτοια αξιολόγηση. Διότι χώρες, όπως π.χ. η Γερμανία που ενδιαφέρεται για μια έδρα στο ΣΑ του ΟΗΕ, επιδιώκουν τη συμπάθεια των μελών του διεθνούς οργανισμού, χρειάζονται δηλαδή φίλους. Αυτό και μόνον αρκεί για να υποθέσουμε ότι από τις διακηρύξεις της κ. Μέρκελ δεν θα προκύψει τίποτε.»

Süddeutsche Zeitung: «Είναι στάχτη στα μάτια αυτά που υποσχέθηκε η Γερμανία στη διάσκεψη κορυφής για την καταπολέμηση της φτώχειας και της πείνας στον πλανήτη μας. Δεν ευσταθεί ότι θα υλοποιήσει τη δέσμευσή της έναντι των φτωχών χωρών για αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας στο 0,7% του ΑΕΠ. Οι δικαιολογίες ήδη έχουν διατυπωθεί: η αναγκαιότητα της διάσωσης των τραπεζών, η οικονομική κρίση, τα χρέη και τα ελλείμματα, όλα αυτά τα επιχειρήματα θα τα χρησιμοποιήσουν οι πολιτικοί μας για να ανατρέψουν στην πράξη τις υποχρεώσεις των πλούσιων χωρών έναντι των φτωχών. Γι’ αυτό έχουμε την υποψία ότι δεν πρόκειται για αντικειμενική αδυναμία εξεύρεσης χρημάτων, αλλά για έλλειψη βούλησης. Η μοίρα των εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν στην αθλιότητα δεν αξίζει τόσο για να μπει στις προτεραιότητες της κυβέρνησής μας. Δημοσίως όμως ουδείς τολμά να το ομολογήσει.»

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου

Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

dw

Οικονομία | 23.09.2010

Στην Ελλάδα τα κεφάλαια πήγαν στη διόγκωση των ελλειμμάτων

Άξελ Βέμπερ, πρόεδρος της Bundesbank

Ο πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας Άξελ Βέμπερ βρέθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και μίλησε σε γεύμα με προσκεκλημένους ξένους, κυρίως Γερμανούς, ευρωβουλευτές.

Ο επικεφαλής της Bundesbank έκανε μία ενδιαφέρουσα ανάλυση με θέμα «μακροοικονομικές ανισορροπίες στην Ευρωζώνη» και αναφέρθηκε πολλές φορές στην Ελλάδα.

«Αύξηση της παραγωγικότητας, ευέλικτες σχέσεις εργασίας και σταθεροποίηση στα δημόσια οικονομικά», είναι η συνταγή του προέδρου της Μπούντεσμπανκ για την Ελλάδα και για τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν υψηλά ελλείμματα.

Ο Άξελ Βέμπερ υποστηρίζει ότι χώρες με υψηλά ελλείμματα είναι οι ίδιες υπεύθυνες για την αντιμετώπισή τους, δίνοντας προτεραιότητα στις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Ο επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ απορρίπτει τη γαλλική συνταγή, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία οφείλει να αυξήσει τις εισαγωγές και την εσωτερική ζήτηση για να υποβοηθήσει την οικονομική ανάπτυξη σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης. «Με τη σημερινή εικόνα των εμπορικών σχέσεων», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Άξελ Βέμπερ, «εάν η Γερμανία αποφάσιζε να αυξήσει τις εισαγωγές της σε ποσοστό 10%, τα ελλείμματα στο ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών με την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα δεν θα μειώνονταν παρά μόνο κατά 0,25%».

Πώς φτάσαμε όμως μέχρι εδώ;

Η οικονομική ανάλυση του επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ για τα αίτια που προκάλεσαν τα σημερινά ελλείμματα έχει ως εξής:

Η συνήθης ροή του κεφαλαίου είναι από τις χώρες με υψηλή κεφαλαιακή επάρκεια ή αποταμίευση προς τις χώρες με επενδύσεις υψηλών αποδόσεων. Η ροή αυτή ενισχύθηκε με τη συμμετοχή στην Ευρωζώνη, αλλά στην Ελλάδα οι εισροές κεφαλαίων χρησιμοποιήθηκαν για να διογκωθούν τα κυβερνητικά ελλείμματα. Αποτέλεσμα: σε συνδυασμό με τις ανελαστικές σχέσεις εργασίας η εσωτερική ζήτηση στην ελληνική οικονομία αυξήθηκε σε επίπεδα υψηλότερα από εκείνα που θα αντιστοιχούσαν στην αύξηση της παραγωγικότητας.

Με απλά λόγια ο Άξελ Βέμπερ είναι σαν να δηλώνει ότι οι Έλληνες όλα τα προηγούμενα χρόνια είχαν καταναλώσει περισσότερα από όσα δικαιολογούσαν οι οικονομικοί δείκτες, δανειζόμενοι χρήματα που θα έπρεπε να αξιοποιηθούν διαφορετικά.

Αντίστοιχα προβλήματα βλέπει ο πρόεδρος της Μπούντεσμπανκ κυρίως στην Πορτογαλία, όπου οι εισροές κεφαλαίων χρηματοδότησαν την ιδιωτική κατανάλωση, αλλά και στην Ισπανία και την Ιρλανδία, όπου διοχετεύθηκαν στην αγορά ακινήτων.

Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο

Υπεύθ. σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου

dw

Ανδρεϊκή και ανδρεικελική ομοιοτυπία Tου Χρηστου Γιανναρα Οι επερχόμενες εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης μπορούν και πρέπει να έχουν χαρακτήρα δημοψηφίσματος. Με την ψήφο τους οι πολίτες να προσδιορίσουν τον τύπο του πολιτεύματος: Θέλουν δημοκρατία ή κομματοκρατία; Αν θέλουν δημοκρατία, ας περισώσουν αυτή τη φορά με την ψήφο τους τη θεμελιώδη προϋπόθεση της δημοκρατίας: τη διάκριση των εξουσιών. Ξέρουν από άμεση πείρα οι πολίτες ότι τοπική αυτοδιοίκηση υποταγμένη σε κεντρικές κομματικές ντιρεχτίβες σημαίνει την έτοιμη ραχοκοκαλιά κομματικού κράτους. Ξέρουν ότι τα κόμματα στην Ελλάδα δεν έχουν την παραμικρή σχέση με ό,τι προβλέπει για τον ρόλο τους η πολιτική θεωρία της «αντιπροσωπευτικής» δημοκρατίας. Τα κόμματα σήμερα είναι συντεχνίες επαγγελματιών της εξουσίας, οργανωμένες συσπειρώσεις συμφερόντων. Στόχος τους είναι η μονοπώληση της εξουσίας, ο ολοκληρωτικός έλεγχος κάθε πτυχής του συλλογικού βίου. Γι’ αυτό και κάθε αντίσταση στην κομματοκρατία είναι κέρδος για τη δημοκρατία, προάσπιση των κοινωνικών προτεραιοτήτων, των αναγκών του πολίτη. Κάθε υποψήφιος για την τοπική αυτοδιοίκηση που έχει κομματικό χρίσμα επιβεβαιώνει εθελούσια την απαίτηση των κομματικών συντεχνιών να ελέγχουν ολοκληρωτικά τη χώρα, να προηγείται η κομματική σκοπιμότητα των αναγκών κάθε τοπικής κοινωνίας. Οι υποψήφιοι με κομματικό χρίσμα είναι χλεύη της δημοκρατίας, απειλή της δημοκρατίας. Απαιτούν από τους πολίτες την εθελόδουλη υποταγή στη νοοτροπία του λακέ, του ραγιά: να βάζουν πρώτο το συμφέρον του αφεντικού, τα παιχνίδια εξουσίας αδίστακτων επαγγελματιών, και σε δεύτερη μοίρα τη δική τους αξιοπρέπεια, την ποιότητα της ζωής τους. Δεν μοιάζει να υπάρχει Ελληνας σήμερα που να μην έχει πεισθεί για την ανικανότητα, την προκλητική ιδιοτέλεια, τη φαυλότητα των υπαρχόντων κομμάτων – η οργή, η αηδία, η πίκρα των πολιτών κατακλύζει τη χώρα. Και στις εκλογές τις αυτοδιοικητικές η έκφραση της αποδοκιμασίας δεν χρειάζεται την (αμφίβολης αποτελεσματικότητας) λευκή ψήφο ή αποχή. Τώρα η απέχθεια έχει γόνιμη διέξοδο: Αποκλείει τους μολυσματικούς κεχρισμένους, εμπιστεύεται τους τίμια ασυμβίβαστους και από σεμνή αξιοσύνη ακομμάτιστους. Επιτέλους, τι περισσότερο θέλουμε να δούμε για να βγάλουμε τις συνέπειες της κοινής αγανάκτησης για τα κόμματα; Υπερχρέωσαν εφιαλτικά το κράτος εξαγοράζοντας ψήφους με διορισμούς, επιδοτήσεις, χαριστικές «προμήθειες», ασύδοτες παροχές. Καταλήστευσαν το δημόσιο ταμείο και τους πακτωλούς των «πακέτων» της Ε.Ε. για να στήσουν το δικό του κάθε κόμμα πελατειακό κράτος, αστρονομικού κόστους μηχανισμούς επανεκλογής τους. Διαγούμισαν τα ασφαλιστικά ταμεία, την υποχρεωτική αποταμίευση κάθε βιοπαλαιστή. Εμπορεύτηκαν, με ληστρικές υπερτιμολογήσεις και «λίστες» εξαίρεσης από μειοδοτικούς διαγωνισμούς, ακόμα και ιατρικά είδη, οι αθεόφοβοι. Και πόσα ακόμα εγκλήματα ειδεχθή, με εξασφαλισμένη θεσμικά την ατιμωρησία. Τελικά οδήγησαν την Ελλάδα στην οικονομική καταστροφή. Και πώς την αντιμετώπισαν; Κατακρεούργησαν μισθούς και συντάξεις, οι μικροεπιχειρήσεις και τα καταστήματα κλείνουν με ρυθμούς πρωτόγνωρους, η ανεργία έγινε κύμα κατακλυσμικό, οι έμμεσοι φόροι απάνθρωπης αδικίας χαράτσι, η νεολαία δίχως παραμικρή προοπτική, σε απόγνωση. Το ελληνικό (κοινό όλων μας) όνομα το κατάντησαν περίγελο σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Κάθε κυβέρνηση πλαστογραφούσε, όπως οι κοινοί απατεώνες, τα στοιχεία που της ζητούσαν οι Βρυξέλλες και στη συνέχεια, από διεθνή μπαλκόνια, κατάγγελνε το προκάτοχο της εξουσίας κόμμα για ψεύτικα στοιχεία και τεχνάσματα. Φυσικό ήταν οι δανειστές μας να εκμεταλλευτούν την οικονομική μας χρεοκοπία, τον διεθνή διασυρμό της αξιοπιστίας μας: Εστησαν «Τρόικα» πατρωνείας να τιθασεύσει την κομματική φαυλότητα, να δεσμεύσει τους κομματανθρώπους με τις υπογραφές τους σε «Μνημόνιο». Χωρίς, όμως, να λογαριάσουν οι πάτρωνες την πανουργία της κομματικής ατσιδοσύνης: Ετσι, η τρίτη γενιά του παπανδρεϊσμού κατάφερε, με άψογη επιδεξιότητα, να φορτώσει στην πιο αδύναμη μερίδα της κοινωνίας τα «σπασμένα» της αφροσύνης των κομμάτων. Μας κρατάνε ομήρους παζαρεύοντας την παράταση της παντοδυναμίας τους. Στις δημοσκοπήσεις η συντριπτική, σαρωτική πλειοψηφία των πολιτών δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται πια κανένα κόμμα, η γενικευμένη αγανάκτηση και αηδία φτάνει σε ποσοστά απίστευτα. Ομως, μπροστά στην κάλπη ο φόβος της ανασφάλειας γεννάει τον στερεότυπο συμβιβασμό: «δεν έχουμε κάτι καλύτερο να ψηφίσουμε, αυτά τα κόμματα παράγει η κοινωνία μας, αυτά συνιστούν τη δημοκρατία μας». Και συνεχίζουμε «να μεταλλάσσωμεν τυράννους», όπως έλεγε ο Παπαδιαμάντης πριν από 118 χρόνια. Αλλά ο συλλογισμός «αυτούς έχουμε, αυτούς ψηφίζουμε» είναι τουλάχιστον αφελής και στις αυτοδιοικητικές εκλογές ούτε για τους αφελείς ισχύει. Διότι υπάρχουν υποψήφιοι με κομματικό χρίσμα, υπάρχουν και οι τίμια ακομμάτιστοι. Συνήθως το κομματικό χρίσμα δίνεται σε φανταχτερούς, με εντυπωσιακή «αναγνωρισιμότητα» γόητες του πλήθους (μπασκετμπολίστες, προπονητές, ηθοποιούς τηλεοπτικών «σειρών», πρώην καλλονές, πρόσωπα με θητεία στη δημοσιότητα έστω και παταγωδώς αποτυχημένη). Ο πολίτης που έχει συνειδητοποιήσει ότι η κομματοκρατία είναι συμφορά για τον ίδιο και για την πατρίδα θα ξέρει να αναγνωρίσει στη «γοητεία» των κεχρισμένων το στίγμα απειλητικής λοιμικής. Αυτή τη φορά καλούμαστε να ψηφίσουμε διαχειριστές καινούργιων θεσμών αυτοδιοίκησης. Η κομματοκρατία αποφασίζει για τους θεσμούς ερήμην των πολιτών και για τη διαχείριση των θεσμών μεθοδεύει την υφαρπαγή της ψήφου μας. Η προηγούμενη γενιά του παπανδρεϊσμού, η ανδρεϊκή, επέβαλε τον «Καποδίστρια», η τωρινή, η ανδρεικελική, μας καπελώνει με τον «Καλλικράτη». Και στις δύο περιπτώσεις κίνητρο και κριτήριο δεν ήταν οι ανάγκες, οι ιδιαιτερότητες, οι ιστορικοί εθισμοί της κοινωνίας των Ελλήνων. Ο τεμαχισμός της χώρας, και τις δύο φορές, σε αυθαίρετα μερίσματα έγινε, αποκλειστικά και ομολογημένα, για να εξυπηρετηθούν ελπιζόμενα προγράμματα οικονομικής ανάπτυξης και ασφυκτικότερος συγκεντρωτικός έλεγχος της χώρας από το εκάστοτε κομματικό κράτος. Πειθαρχούμε δήθεν στα μοντέλα αυτοδιοίκησης που λανσάρει η Ε.Ε. αποκεντρώνοντας όχι την εξουσία, αλλά την κατακλυσμική διαφθορά και φαυλότητα, πολλαπλασιάζοντας τα ερείσματα της κομματοκρατίας. Ο Ελληνισμός έζησε τρεις χιλιάδες χρόνια χάρη στο μοντέλο της πόλης - κράτους, της αυτοδιαχειριζόμενης κοινότητας, που ο ίδιος γέννησε – το αποδείχνει ο τεχνοκράτης Κων. Καραβίδας, που πολλοί τιμούν και ελάχιστοι καταλαβαίνουν. Η πόλη «εάλω», η γλώσσα «απέσβετο», η εκκλησία αλλοτριώθηκε σε θρησκεία. Ζούμε το ιστορικό μας τέλος, αλλά όχι ηρωικά. Απλώς παρακολουθούμε, δίχως επίγνωση, την κηδεία μας.

kathimerini

MEDIA | 22.09.2010

Al Jazeera makes its Balkan debut

The Al Jazeera network is hiring in Bosnia-Herzegovina

The Arab news network Al Jazeera will begin broadcasting in Sarajevo in January 2011. Supporters see the channel as an enrichment of the media landscape; critics are skeptical of the broadcaster's intentions.

The Qatar-based media giant Al Jazeera has purchased a broadacasting station in the Bosnian capital. The operation is slated to begin January 2011 in Sarajevo and later be extended to the entire region. News of the Arab broadcaster's Bosnian expansion has produced diverse reactions.

"People aren't afraid of a new war, exactly, but rather political upheaval," said Boro Kontic, head of the journalist training institution Media Center Sarajevo.

Kontic likens the arrival of the Arab media conglomerate to the atmosphere before the start of the Bosnian war, when it was announced that Sarajevo was to become regional headquarters for the European TV channel Euronews.

Roughly 400,000 people live in the city of Sarajevo

"People feel they are being monitored, if such a large international media company moves into the local market," Kontic said.

Serious competition

Al Jazeera's decision is especially interesting because Bosnia-Herzegovina does not have a strong media market, says the General Secretary of the Bosnian-Herzegovinian journalists association, Borka Rudic.

"Money is not the reason behind the network's decision to settle here," Rudic said.

If Al Jazeera broadcasts in the languages of the former Yugoslavia, it would be a serious competitor for the regional television stations, says, says Damir Simic, editor of the Information Program of the Bosnian public television.

"Al Jazeera is certainly financially well-padded and can buy good quality staff and programs, and so it will be the greatest competition for large broadcasters in this region," said Simic.

In 2006, Al Jazeera launched an English-language channel

Boro Kontic thinks the network has the potential to become an objective and independent information channel in the Balkans.

"It could also help to overcome the petty interests that arose after the disintegration of the former Yugoslavia - be it in Croatia, Serbia, Bosnia or Montenegro," said Kontic.

Political interference

Borka Rudic, on other hand, is convinced that no TV station is completely immune to the desire for political influence. She believes Al Jazeera will affect the public opinion in Bosnia. But she doesn't fear the strengthening influence of radical Islamic forces.

"I do not think that the arrival of Al Jazeera immediately increases the influence from the East, or that this was the motive for Al Jazeera to settle in Sarajevo," said Borka Rudic.

The Head of the Media Center in Sarajevo, Boro Kontic, says that Al Jazeera's first-hand reporting shouldn't be confused with endorsement.

"I know that Al Jazeera is often the first station to broadcast the communications of Al Qaeda. However, I have not the slightest information that connects this TV channel with extreme Islamist groups," said Kontic.

According to the local land-registry office, Al Jazeera plans invest approximately 11 million euros ($14 million) in its Balkan establishment by the end of the year. Job vacancies have already been posted in Bosnia, as well as in Serbia and Croatia.

Author: Samir Huseinovic / Mirjana Dikic (smh)
Editor: Andreas Illmer

dw