Επισκόπηση τύπου | 05.07.2010

Ελλάδα: Το συνταξιοδοτικό διχάζει

Εάν δεν περάσει το νομοσχέδιο θα κηρύξει πρόωρες εκλογές;

Μια δύσκολη εβδομάδα για την Ελλάδα αρχίζει, γράφουν σήμερα γερμανόφωνες εφημερίδες. Συνταξιοδοτικό και ασφαλιστικό διχάζουν όχι μόνον τον λαό, αλλά και ενδοπαραταξιακά το κυβερνητικό κόμμα.

«Το συνταξιοδοτικό διχάζει την Ελλάδα», είναι ο σημερινός τίτλος άρθρου της ελβετικήςNeue Zürcher Zeitung για αυτό το καυτό θέμα: «Μια δύσκολη εβδομάδα αρχίζει σήμερα για την ελληνική κυβέρνηση. Την Πέμπτη θα πρέπει να ψηφιστεί στο κοινοβούλιο ο νέος νόμος για το ασφαλιστικό και το συνταξιοδοτικό. Ο υπ. Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου παρουσίασε την περασμένη Παρασκευή το αμφισβητούμενο σχέδιο νόμου στη βουλή.

Νέα γενική απεργία, κρίσιμη ψηφοφορία

Τα συνδικάτα κάλεσαν για την Πέμπτη νέα 24ωρη γενική απεργία, την 6η κατά σειρά μέσα σε λίγους μόνον μήνες. Η απεργία της προηγούμενης Τρίτης παρέλυσε τις συγκοινωνίες της χώρας. Οι κινητοποιήσεις και οι διαδηλώσεις στρέφονται κατά των νέων νομοσχεδίων και κατά των περικοπών. Ανάμεσα στα αμφιλεγόμενα νομοσχέδια είναι ο νόμος περί εργασιακών σχέσεων που διευκολύνει τις απολύσεις και τη μείωση του κατώτατου ορίου του μισθού για όσους προσλαμβάνονται για πρώτη φορά.

Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις της εφημερίδας Το ΒΗΜΑ οι αλλαγές στο συνταξιοδοτικό και το ασφαλιστικό δεν βρίσκουν ανταπόκριση στον λαό. 19% θεωρεί τις αλλαγές καταστροφικές, 35% λέει πως είναι αναγκαίες, αλλά άδικες, και μόνον το 14% πιστεύει ότι είναι αναγκαίες και αναπότρεπτες.»

«Εκτός όμως από την αντιπολίτευση η κυβέρνηση Παπανδρέου έρχεται αντιμέτωπη και με ενδοπαραταξιακές αντιδράσεις. Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επικρίνουν συνεχώς τον υπουργό Εργασίας Λοβέρδο, ο οποίος είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος για το συνταξιοδοτικό και το ασφαλιστικό και οφείλει να τα προσαρμόσει στις προδιαγραφές της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Ο κ. Παπανδρέου προσπαθεί να διαφυλάξει την ενότητα του κόμματος και καλεί τους βουλευτές του να αναλογιστούν τις ευθύνες τους. Αύριο Τρίτη ο Έλληνας πρωθυπουργός θα προσπαθήσει να πείσει εκ νέου σε συνεδρίαση των κομματικών οργάνων του ΠΑΣΟΚ για την αναγκαιότητα κοινής γραμμής. Εάν αποτύχει αυτή η ψηφοφορία στη βουλή δεν αποκλείεται η προκήρυξη πρόωρων εκλογών.»

Η οικογενειοκρατία στο ελληνικό κομματικό τοπίο

«Το βάρος των δυναστειών», επιγράφεται άρθρο στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού Focus. «Η Ελλάδα δεν χρειάζεται μόνον προγράμματα περικοπών για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση αλλά επειγόντως και διαρθρωτικές αλλαγές. Μόνον που η πολιτική είναι σταθερά στα χέρια εκείνων των δυναστειών που θέλουν να τις αποτρέψουν».

«Τι θα γινόταν», αναρωτιέται ο αρθρογράφος, «εάν ο γιός του Χέλμουτ Κολ ήθελε να γίνει καγκελάριος, ή ο γιός του Βίλι Μπραντ πρόεδρος της Δημοκρατίας; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι στη Γερμανία θα βροντοφώναζαν πως πρόκειται για νεποτισμό!»

«Έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι αυτό που ακούγεται στους Γερμανούς σαν σενάριο τρόμου είναι εδώ και χρόνια πραγματικότητα στην Ελλάδα. Εδώ και δεκαετίες οι μεγαλοδυναστείες Παπανδρέου, Καραμανλή, και Βενιζέλου/Μητσοτάκη κυριαρχούν στα μεγάλα κόμματα της χώρας, ωστόσο όχι προς όφελος της Ελλάδας».

«Αυτοί που επωφελούνται είναι τα μέλη των δυναστειών και οι φίλοι τους.

Εξουσία και χρήμα αλληλοσυμπληρώνονται με ιδανικό τρόπο, π.χ. στην περίπτωση της οικογένειας Καραμανλή. Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής έχει δηλώσει 5 σπίτια, 8 διαμερίσματα, 3 κτήματα, 3 οικόπεδα και 1 σπίτι στο όνομα των παιδιών του».

Θα βυθιστεί τελικά στα νερά του Τίγρη η αρχαία πόλη στο Χασάνκιφ;

Ο Ερντογάν επιμένειΓια «Απολίτιστη κυβέρνηση» στην Άγκυρα κάνει λόγο στο σχόλιό της η γερμανική Süddeutsche Zeitung με αφορμή την πρόθεση της τουρκικής κυβέρνησης να κατασκευάσει όντως το διαμφισβητούμενο φράγμα του Ιλίσου: «Θα βυθιστεί στα νερά του ποταμού Τίγρη η πέτρινη πόλη του Χασάνκιφ, μια από τις ακμάζουσες πόλεις της αρχαίας Μεσοποταμίας;

Όταν πριν από ένα χρόνο αποχώρησαν οι Γερμανοί από την χρηματοδότηση του έργου, δημιουργήθηκαν ελπίδες ότι η κυβέρνηση Ερντογάν δεν θα προχωρήσει στην ολοκλήρωση αυτού του έργου. Οι ελπίδες μας διαψεύδονται όμως, διότι η τουρκική κυβέρνηση θέλει να κατασκευάσει το φράγμα.

Το εγχείρημα αυτό σημαίνει έγκλημα κατά της φύσης και κατά της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Η Άγκυρα επιθυμεί να θυσιάσει ένα αρχαιολογικό θησαυροφυλάκιο ηλικίας άνω των 10.000 ετών, το οποίο θα μπορούσε να καταστεί πολιτιστικό πάρκο παγκόσμιας αρχαιολογικής αξίας. Η περιοχή έχει τη δυνατότητα να γίνει κάτι ανάλογο με την πόλη της Ιορδανίας Πέτρα και να συρρέουν οι τουρίστες από όλο τον κόσμο. Η κυβέρνηση της Άγκυρας επιδιώκει όμως να τη βυθίσει εν ονόματι ενός φράγματος που δεν θα κρατήσει πάνω από 50 χρόνια.

Η περίπτωση αυτή αποδεικνύει ότι στην Άγκυρα κυβερνούν πολιτικοί που βλέπουν μόνον τα βραχυπρόθεσμα οφέλη. Το μπετόν και το χρήμα χτυπούν τη φύση και τον πολιτισμό.»

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου

Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

dw

Πολιτική | 02.07.2010

Οι Βαλκανικοί λαοί προσβλέπουν στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και όχι στην Άγκυρα

Είναι η Τουρκία περιφερειακή δύναμη; Σε αυτό το ερώτημα προσπάθησε να απαντήσει διήμερο συμπόσιο της γερμανικής Εταιρείας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη στο Βερολίνο.

Αν και η Τουρκία είναι ήδη μια περιφερειακή δύναμη δυσκολεύεται να ανταποκριθεί πλήρως σε αυτόν τον ρόλο. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ο διευθυντής της Εταιρείας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, Χανσγιόργκ Μπράϊ στο τέλος του συμποσίου: «Πρώτον από πρακτικής απόψεως το περιορισμένο ανθρώπινο δυναμικό στο τουρκικό διπλωματικό σώμα, όσο και η πολιτική που ασκεί η Τουρκία περιορίζουν τις δυνατότητες άσκησης μιας ευρύτερης τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Δυσκολεύουν τη χώρα να παίξει το ρόλο που θα ήθελε να παίξει. Π.χ. στο θέμα των κυρώσεων κατά του Ιράν. Η άρνηση της να τις αποδεχτεί, προκάλεσαν προβλήματα στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και εν μέρει με την ΕΕ.»

Οι φιλοδοξίες της Άγκυρας για ρόλο περιφερειακής δύναμης και τα ελληνοτουρκικά

Ο πολιτολόγος Χάιντς-Γιούργκεν ΑξτΗ νέα εξωτερική πολιτική της Άγκυρας έχει ως σύνθημα τη στρατηγική των «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες. Αυτό σημαίνει πρώτα απ’ όλα διευθέτηση περιφερειακών εκκρεμοτήτων και σύναψη ιστορικής σημασίας συμφωνιών με χώρες, όπως π.χ. η Αρμενία.

Όπως όμως διαπιστώθηκε στο διήμερο συμπόσιο στο Βερολίνο η στρατηγική αυτή δεν ισχύει ούτε για το κυπριακό, ούτε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις - παρά τις όποιες συμφωνίες που υπεγράφησαν κατά τη πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Ερντογάν στην Αθήνα. Αυτό που συνέβη στην ελληνική πρωτεύουσα έχει περισσότερο σχέση με μάρκετινγκ παρά με σοβαρή ενασχόληση με την ουσία των ελληνοτουρκικών διαφορών, εκτιμά ο Γερμανός καθηγητής πολιτικών επιστημών Χανς-Γιούργκεν Άξτ: «Πιστεύω ότι η Τουρκία έχει παραφορτωθεί, γιατί βάζει στην ατζέντα της προβλήματα που απασχολούν τη διεθνή κοινότητα, όπως το ιρανικό , το μεσανατολικό, το παλαιστινιακό. Έτσι για να τα διαχειριστεί αναγκάζεται να επικεντρώσει τις προσπάθειες της σε αυτά. Οπότε δεν διαθέτει περιθώρια για πρωτοβουλίες που θα στοχεύουν στην εξομάλυνση των σχέσεων της με την Αθήνα. Εξάλλου η οικονομική κρίση στην Ελλάδα δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για πρωτοβουλίες.»

Αυτό σημαίνει ότι η κατάσταση στο Αιγαίο με την παραβίαση του ελληνικού εναερίου χώρου από τα τουρκικά μαχητικά και η αναχαίτισή τους θα παραμείνει αμετάβλητη.

Το θετικό σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι υπάρχει μια ρουτίνα, υποστηρίζει ο κ. Αξτ. Έλληνες και Τούρκοι στρατιωτικοί στο Αιγαίο ακολουθούν πιστά πάντα τις ίδιες διαδικασίες, οπότε ο καθένας γνωρίζει μετά από μια συγκεκριμένη κίνηση τι ακριβώς προτίθεται να πράξει ο άλλος.

Η Τουρκία εμφανίζεται πιο συναινετική στο κυπριακό

Κάπως διαφορετική είναι η κατάσταση στο κυπριακό. Διότι ναι μεν η Άγκυρα έχει σταματήσει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες μετά το δημοψήφισμα του 2004 για το σχέδιο Ανάν, αλλά επιτρέπει στους Τουρκοκύπριους να διαπραγματευτούν μια λύση.

«Η Άγκυρα είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί σχεδόν κάθε αποτέλεσμα», πιστεύει ο κ. Αξτ, με μια ουσιαστική προϋπόθεση, η οποία άλλωστε προβλεπόταν και στο σχέδιο Ανάν: «η όποια λύση θα πρέπει να προβλέπει τη παραμονή ενός, έστω και μικρού αριθμού Τούρκων στρατιωτών στο Βορρά. Το ζητούμενο είναι αν θα το δεχθούν οι Ελληνοκύπριοι. Εφ’ όσον στόχος τους είναι η αποστρατικοποίηση της Κύπρου».

Ορισμένοι αναλυτές χαρακτηρίζουν τη νέα εξωτερική πολιτική της Τουρκίας ως «νέο-οθωμανική». Όμως ανεξάρτητα από πιθανές βλέψεις της Άγκυρας να αποκτήσει επιρροή στις άλλοτε περιφέρειες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, θα πρέπει να εξετάσει κανείς, αν οι λαοί θα αποδέχονταν μια τουρκική κηδεμονία. Και τουλάχιστον για τα Βαλκάνια η απάντηση είναι ένα σαφέστατη: σε καμία περίπτωση. Τα βαλκανικά κράτη πέραν των σχέσεών τους με την Τουρκία επιδιώκουν όλα να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Πέραν τούτου όμως όπως υπογραμμίζει ο Ντούσαν Ρέλιτς, από το Ίδρυμα Επιστήμη και Πολιτική του Βερολίνου «Η Τουρκία δεν διαθέτει ούτε τα οικονομικά, ούτε τα πολιτικά, ούτε τα στρατιωτικά, ούτε καν τα πολιτιστικά εφόδια για να διαδραματίσει το ρόλο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εκείνο που είναι σε θέση να κάνει η Άγκυρα στα Βαλκάνια είναι να μεσολαβήσει ανάμεσα σε ορισμένες μουσουλμανικές ομάδες στην Βοσνία, να ασκεί κάποια επιρροή στο Κοσσυφοπέδιο και ίσως στους μουσουλμάνους στο Σάντζακ της Σερβίας.»

Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο

Υπεύθ. σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου

dw

Πολιτική | 02.07.2010

Ο Κρίστιαν Βουλφ ορκίστηκε πρόεδρος της Γερμανίας

Με θετικές τις δημοσκοπήσεις ο νεοκλεγείς πρόεδρος ορκίστηκε το μεσημέρι στο ιστορικό κτίριο του Ράιχσταγκ. Αρνητικές είναι ωστόσο οι δημοσκοπήσεις για τις προοπτικές μακροημέρευσης του κυβέρνητικού συνασπισμού

Ενώπιον των βουλευτών της Ομοσπονδιακής Βουλής και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου (΄Ανω Βουλή) που συνήλθαν σε κοινή ειδική συνεδρίαση, ορκίστηκε το μεσημέρι (14.00 ώρα Ελλάδος) ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Γερμανίας Κρίστιαν Βουλφ. "΄Εχω συναίσθηση του μεγέθους της ευθύνης που φέρνει το αξίωμα του προέδρου", ήταν τα πρώτα του λόγια προς τους βουλευτές και των δύο σωμάτων μετά την ορκομωσία. Στην ομιλία του τόνισε πολλές φορές ότι επιθυμει να διαδραματίσει ρόλο γεφυροποιού ανάμεσα στους ανθρώπους. 51 χρονών ο Κρίστιαν είναι ο 10ος και ο νεότερος πρόεδρος της Γερμανίας. Συζυγικά φιλιά

Θετικές οι πρώτες δημοσκοπήσεις

Παρά τους τρεις γύρους που χρειάστηκε για να εκλεγεί, ο Κρίστιαν Βουλφ ξεκινά τη θητεία του έχοντας την ευρεία υποστήριξη των Γερμανών στο πρόσωπό του όπως καταγράφουν οι πρώτες δημοσκοπήσεις. Όπως μετέδωσε το Πρώτο Κανάλι της γερμανικής τηλεόρασης ARD το 72% των ερωτηθέντων σε μια πρώτη δημοσκόπηση δήλωσε ότι ο Βουλφ θα γίνει καλός πρόεδρος. Σε μιαν άλλη δημοσκόπηση που διενήργησε το Infratest dimap το 58% αναφέρει ότι τελικά η εκλογή Βουλφ ήταν σωστή. Μόνο το 13% πιστεύουν ότι δεν θα γίνει καλός πρόεδρος. Ποσοστό του 68% θεωρεί ότι η διαρροή τόσων ψήφων από το κυβερνητικό στρατόπεδο των εκλεκτόρων αποτελεί κόλαφο για την Άγκελα Μέρκελ. Τέλος, μόνο το 35% πιστεύει ότι ο Γιόαχιμ Γκάουκ θα ήταν καλύτερος πρόεδρος. Κρίστιαν Βουλφ: έχω συναίσθηση των ευθυνών μου

Η Τουρκία, ένα από τα πρώτα του ταξίδια

Χθες ο νέος πρόεδρος αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα περισσότερης κοινωνικής ενσωμάτωσης. «Θα πρέπει να μάθουμε να μην αφήνουμε κανένα στο περιθώριο, πρέπει όλοι μαζί να συμπορευόμαστε».

Μετά την ορκωμοσία στο ιστορικό κτίριο του Ράιχσταγκ, ο νέος πρόεδρος μαζί με τη σύζυγό του θα μεταβούν στο προεδρικό μέγαρο, τον πύργο Μπελβυ, όπου θα γίνουν δεκτοί από τον πρόεδρο του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου Γενς Μπέρνζεν και τον πρώην πρόεδρο Χορστ Κέλερ. Το βράδυ, στους κήπους του προεδρικού μεγάρου έχουν προσκληθεί 5000 εκπρόσωποι της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της χώρας για την παραδοσιακή θερινή δεξίωση με τον νέο πρόεδρο στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

Να σημειώσουμε ότι οι πρώτες επίσημες επισκέψεις του Κρίστιαν Βουλφ θα είναι η έδρα της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, η Γαλλία και η Πολωνία, ενώ τον Οκτώβριο σχεδιάζει να επισκεφθεί την Τουρκία.

Αρνητικές δημοσκοπήσεις για τη Μέρκελ

'Αρχίζουν τα δύσκολα για τον κυβερνητικό συνασπισμόΚι ενώ οι Γερμανοί στηρίζουν τον νέο τους πρόεδρος, δεν συμβαίνει το ίδιο με τη γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού, στην οποία δεν δίνουν μεγάλα χρονικά περιθώρια επιβίωσης. Σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση τα 2/3 των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η κεντροδεξιά κυβέρνηση δεν θα αργήσει η διαλυθεί. Η διαρροή κυβερνητικών εκλεκτόρων προς τον υπερκομματικό υποψήφιο της αντιπολίτευσς και οι τρεις γύροι υποδηλώνουν - κατά την άποψή τους - ότι η καγκελάριος όχι μόνο έχει χάσει τον έλεγχο των κινήσεων αλλά ότι είναι ζήτημα χρόνου η κατάρρευση της κυβέρνησής της.

DPA, AFP, ARD / Ειρήνη Αναστασοπούλου

Υπεύθ. σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου

dw

New German president was 'always confident he'd win'

Germany's new president, Christian Wulff says he never doubted he'd win Wednesday's vote, despite his rocky road to victory. He described the difficult ballot as 'markedly fair, and an example for our democracy.' »

τι γράφει ο ξένος τύπος/καθημερινή

Tι γράφει ο ξένος Tύπος

THE DAILY STAR

Ανευ αντιδράσεων

Κανονικά, η βρετανική πολιτική είναι ένα άγριο σπορ. Οι κοινοβουλευτικές συζητήσεις πολλές φορές θυμίζουν αγώνα μποξ και είναι γεμάτες προσωπικές επιθέσεις. Τα βρετανικά ΜΜΕ έχουν χαρακτηριστεί άγρια (χαρακτηρισμός του Τόνι Μπλερ). Οι ερωτήσεις δημοσιογράφων προς τους πολιτικούς είναι συχνά τόσο επιθετικές ή εμμέσως προσβλητικές, ώστε κάποιος θα διερωτάται γιατί οι αποδέκτες τους δεν αποφεύγουν τις συνεντεύξεις. Αλλά τίποτα δεν είναι συνηθισμένο στη Βρετανία τελευταία. Πρώτον, υπάρχει νέα κυβέρνηση συνασπισμού, κάτι που δεν είχαμε δει μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνέχεια έχουμε τις αντιδράσεις προς τη νέα κυβέρνηση που χαρακτηρίζονται από εγκράτεια ύφους - εντελώς ασυνήθιστο και περίεργο, δεδομένου ότι ο νέος συντηρητικός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δεν προέβη σε ευχάριστες ανακοινώσεις. Η θέση του Κάμερον επικεντρώνεται στό ότι η Βρετανία είναι κράτος σε κρίση και απαιτείται υπομονή. Φαίνεται ότι οι πολιτικές τεκτονικές πλάκες της Βρετανίας μετακινήθηκαν, το πολιτικό πολεμικό κλίμα άλλαξε κι εκείνο που καταγράφεται είναι σύγκλιση μεταξύ των κυριότερων κομμάτων.

LE MONDE

Αποπληθωρισμός

Το ερώτημα που θα μπορούσε να τεθεί προς τον Αμερικανό νομπελίστα Πολ Κρούγκμαν, οπαδό μιας ισχυρότερης ανάκαμψης του Δημοσίου είναι το εξής: πιστεύει πραγματικά ότι η αύξηση του δημόσιου χρέους δεν θα επηρεάσει αρνητικά τις προοπτικές ανάπτυξης των χωρών; Σε άλλες χώρες, η συζήτηση για την ανάγκη δημοσιονομικής εξυγίανσης είναι απλώς συζήτηση. Η προσέγγιση της Γαλλίας φαίνεται συνετή. Συνδυάζει την αυστηρότητα και αφορά τη λήψη μέτρων για τη στήριξη των εμπορικών δραστηριότητων. Η προσέγγιση της Γερμανίας είναι αυστηρότερη, όχι όμως δραματική. Η Ιταλία κινείται μέσα σε περιβάλλον αδιαφανές για τα δημοσιονομικά της. Επομένως, θα μπορούσαμε, ίσως, να πούμε ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη να διαπράξει «τη μητέρα όλων των οικονομικών λαθών» εστιάζοντας το ενδιαφέρον της στην αντιμετώπιση του χρέους και ελπίζοντας στην τόνωση των εμπορικών δραστηριοτήτων; Τίποτα δεν είναι λιγότερο βέβαιο. Αυτό που οι κυβερνήσεις πρέπει να εφαρμόσουν είναι μια πολιτική, η οποία θα εξισορροπεί τους κινδύνους που προκύπτουν από τον αποπληθωρισμό και από το χρέος.

THE NEW YORK TIMES

Καιρός για διπλωματία

Τα πρώτα 30 χρόνια της ιστορίας του, το Ισραήλ αγόραζε χρόνο με συμβατικούς πολέμους εναντίον συμβατικών στρατών των κρατών-εθνών. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Για πρώτη φορά εχθροί του Ισραήλ είναι μη κρατικοί φορείς που αναπτύσσουν πυραύλους ανάμεσα σε σπίτια και σχολεία, με αποτέλεσμα το κόστος της αγοράς χρόνου να έχει αυξηθεί δραματικά. Το σκηνικό περιλαμβάνει πλέον το ενδεχόμενο να απαγγελθούν κατηγορίες εκ μέρους του ΟΗΕ εναντίον στρατηγών και πολιτικών ηγετών για εγκλήματα πολέμου και το ενδεχόμενο ρηγμάτων στις σχέσεις του Ισραήλ με δημοκρατικά πολιτεύματα. Η στιγμή αυτή είναι ζωτικής σημασίας για το Ισραήλ προκειμένου να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του και τον ενδιάμεσο χρόνο για να παρουσιάσει μια τολμηρή πρωτοβουλία, προωθώντας την ειρηνευτική διαδικασία με τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Αμπάς, και τον πρωθυπουργό Φαγιάντ. Μόνον όμως αν ο Νετανιάχου παραμείνει πρωθυπουργός για τους επόμενους 15 μήνες. Αν αύριο παραιτηθεί, αυτή η θητεία του, όπως και η προηγούμενη, δεν θα αξίζει να γίνει ούτε καν υποσημείωση της ισραηλινής ιστορίας.

DW

Εναλλακτικές διακοπές

Τι κάνουν οι Γερμανοί όταν δεν πηγαίνουν διακοπές στη Μαγιόρκα και τη Μεσόγειο; Διακοπές σε γερμανικά κάμπινγκ, στον κήπο και όσοι δεν έχουν ούτε αυτή τη δυνατότητα, στο... μπαλκόνι του σπιτιού τους. Η οικονομική κρίση δεν φαίνεται να ανακόπτει τη διάθεση των Γερμανών για καλοκαιρινές διακοπές. Τα δύο τρίτα των Γερμανών προγραμματίζουν για το 2010 τουλάχιστον ένα ταξίδι, λένε τα στατιστικά στοιχεία. Υπολογίζεται ότι θα διαθέσουν περί τα 61 δισ. για τις διακοπές τους. Τι κάνουν όμως οι Γερμανοί όταν μένουν στη Γερμανία; Κατ’ αρχάς διακοπές σε κάμπινγκ και μάλιστα κάποιοι διατείνονται ότι την ελευθερία του κάμπινγκ δεν την αλλάζουν με την πολυτέλεια του ξενοδοχείου. Ο οικονομικός παράγοντας βέβαια δεν είναι αμελητέος. Στο κάμπινγκ τα έξοδα είναι ελεγχόμενα. Μια άλλη λύση είναι ο κήπος, για όσους βέβαια διαθέτουν τη δυνατότητα και διατηρούν έναν μικρό κηπάκο στα συγκροτήματα κήπων που συνήθως είναι στις παρυφές των πόλεων. Στους κήπους ασχολούνται με το φύτεμα των λαχανικών τους και αισθάνονται ότι έρχονται σε επαφή με τη φύση. Υπάρχουν, τέλος, εκείνοι που το καλοκαίρι δεν μετακινούνται καν από το σπίτι τους.

Παλαιστινιακή «επανάσταση»

The New York Times

Εχω μια πληροφορία για το χρηματιστήριο. Για τον δείκτη Αλ Κουντς σας μιλάω. Δεν ξέρετε σε τι ακριβώς αναφέρομαι, έτσι; Πρόκειται για το Χρηματιστήριο των Παλαιστινιακών Αγαθών. Εδρεύει στη Ναμπλούς της Δυτικής Οχθης και ο δείκτης Αλ Κουντς είχε μια εξαιρετική χρονιά, πίσω από την οποία υπάρχει μια μικρή ιστορία.

«Τα φετινά του αποτελέσματα είναι καλύτερα από τα αντίστοιχα των περισσότερων αραβικών χρηματιστηρίων», λέει ο διευθυντής του Ομίλου για την Ανάπτυξη και την Επένδυση της Παλαιστίνης, Σαμίρ Χουλίλε. Στο Χρηματιστήριο των Παλαιστινιακών Αγαθών, το οποίο ιδρύθηκε το 1996 με τη συμμετοχή 19 επιχειρήσεων, είναι σήμερα εισηγμένες 41 εταιρείες και άλλες 8 αναμένεται να εισαχθούν πριν από το τέλος του έτους. Στις επιχειρήσεις αυτές συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, η Εμπορική Τράπεζα της Παλαιστίνης και η Παλαιστινιακή Επιχείρηση Ηλεκτροδότησης. «Οι μετοχές των περισσότερων επιχειρήσεων είναι σημαντικά υποτιμημένες εξαιτίας του πολιτικού ρίσκου», συνεχίζει ο κ. Χουλίλε, στον όμιλο του οποίου ανήκει το Χρηματιστήριο των Παλαιστινιακών Αγαθών.

Η διεύρυνση του Χρηματιστηρίου των Παλαιστινιακών Αγαθών αποτελεί μέρος των σημαντικών αλλαγών που προωθούνται τα τελευταία χρόνια από τον πρώην οικονομολόγο της Παγκόσμιας Τράπεζας και νυν πρωθυπουργό της Παλαιστινιακής Αρχής, Σαλάμ Φαγιάντ. Ο κ. Φαγιάντ είναι στην πραγματικότητα ο άνθρωπος που ευθύνεται για την πραγματική παλαιστινιακή «επανάσταση». Η δική του «επανάσταση» στηρίζεται στην καθιέρωση ουσιαστικών θεσμών και όχι αποκλειστικά στην αντίσταση κατά της ισραηλινής κατοχής. Βάσει της λογικής του κ. Φαγιάντ, εφόσον οι Παλαιστίνιοι κατορθώσουν να αναπτύξουν μια πραγματική οικονομία, μια επαγγελματική δύναμη ασφαλείας και μια διάφανη κυβερνητική γραφειοκρατία, τότε θα είναι αδύνατο για το Ισραήλ να τους αρνηθεί την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους στη Δυτική Οχθη και την ανατολική Ιερουσαλήμ.

«Οφείλω να ομολογήσω ότι εμείς, ο ιδιωτικός τομέας δηλαδή, έχουμε αλλάξει», τονίζει ο κ. Χουλίλε. «Στο παρελθόν δεν κάναμε τίποτε άλλο εκτός από το να διαμαρτυρόμαστε και να λέμε ότι δεν υπάρχει κάτι να κάνουμε», συνεχίζει. «Οι πολιτικοί, από την πλευρά τους, προσπαθούσαν να δημιουργήσουν αυτό το κλίμα της αντίστασης και γνωρίζετε ότι, υπό καθεστώς κατοχής, αντίσταση σημαίνει μηδενική ανάπτυξη», λέει ο κ. Χουλίλε. Σύμφωνα με τον ίδιο, το κλίμα που διακατέχει τους Παλαιστίνιους επιχειρηματίες σήμερα στηρίζεται στην παραδοχή ότι μια ισχυρή οικονομία συνεπάγεται ουσιαστικότερη αντίσταση. «Ο κ. Φαγιάντ μας τόνισε ότι εμείς δεν είμαστε εκείνοι που θα βάλουμε τέλος στην κατοχή των Ισραηλινών, αλλά εκείνοι που θα δημιουργήσουμε, όχι μόνο θέσεις εργασίας, αλλά και τις προϋποθέσεις για μια ανταγωνιστική οικονομία όταν το παλαιστινιακό κράτος θα αποτελεί πια γεγονός», αποκαλύπτει. Ο πρόεδρος Ομπάμα θα συναντήσει τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου στις 6 Ιουλίου και οφείλει να τον πείσει ότι ο έλεγχος των μεγάλων πόλεων της Δυτικής Οχθης πρέπει να περάσει στα χέρια του κ. Φαγιάντ. Ετσι, ο τελευταίος θα μπορέσει να αποδείξει στον παλαιστινιακό λαό ότι πραγματικά βάζει τα θεμέλια ενός ανεξάρτητου κράτους.

Η ισραηλινή Δεξιά, βέβαια, αρέσκεται να κρύβεται πίσω από το επιχείρημα της «ανυπαρξίας υπεύθυνου Παλαιστίνιου ηγέτη», εξ ου και θεωρεί τον κ. Φαγιάντ πραγματική απειλή. Οπως έγραψε και ο Κωνσταντίνος Καβάφης, «και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους; Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις».

Επισκόπηση τύπου | 01.07.2010

Η «θανάσιμη νίκη» της καγκελαρίου Μέρκελ

Κρίστιαν Βουλφ - ο νέος πρόεδρος της Γερμανίας

Η εκλογή του προέδρου της Γερμανίας κυριαρχεί σήμερα στο γερμανικό τύπο. Αλλά και σχόλιο του διάσημου Νουριέλ Ρουμπίνι για την Ελλάδα: ναι, στην ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους.

Η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου γράφει: «Ο Βουλφ τα κατάφερε μετά δυσκολίας, αλλά ο υποψήφιος Σοσιαλδημοκρατών και Πράσινων Γκάουκ νίκησε. Διότι κέρδισε τη συμπάθεια του κόσμου, που έχασε η Μέρκελ. Κατόρθωσε να κινητοποιήσει την κοινωνία των πολιτών που επί τέσσερις εβδομάδες αγωνίστηκε για την υποψηφιότητά του. Τώρα ο νέος πρόεδρος πρέπει να κατακτήσει αυτή την υποστήριξη των πολιτών και τον ενθουσιασμό τους.»

Η συντηρητική Frankfurter Allgemeine Zeitung παρατηρεί: «Στην εκλογή του προέδρου έπεσαν σκιές, τις οποίες προκάλεσαν μάλιστα ορισμένοι παλιοί και αξιόλογοι πολιτικοί, ακόμη και του συντηρητικού χώρου. Αναρωτιόμαστε όμως γιατί όλα αυτά; Μέχρι τώρα όλοι οι πρόεδροι ήταν στελέχη ή μέλη κομμάτων, αλλά άσκησαν την εξουσία τους αποστασιοποιημένα. Αναρωτιόμαστε λοιπόν τι είναι αυτό που παρότρυνε π.χ. τον Κουρτ Μπίντενκοπφ και ορισμένους άλλους παλιούς πολιτικούς να αμαυρώσουν αυτή την άψογη και δημοκρατική εκλογική διαδικασία.»

Χαμένος η Μέρκελ και το Κόμμα της Αριστεράς

Μέρκελ-Βουλφ κατά την εκλογική διαδικασίαΗ Frankfurter Rundschau υπογραμμίζει ότι «το γεγονός πως μέλη του κυβερνητικού συνασπισμού τόλμησαν να ψηφίσουν τον αντίπαλο του Βουλφ και επομένως κατά της επιλογής Μέρκελ, σημαίνει πως είναι σαφέστατα εξοργισμένοι μαζί της.»

Η εναλλακτική Tageszeitung σημειώνει: «Πρόκειται για θανάσιμη νίκη της κ. Μέρκελ. Η καγκελάριος είναι η μόνη χαμένη αυτής της σημαντικής ημέρας.

Βέβαια οι Σοσιαλδημοκράτες θα προσπαθήσουν να πουλήσουν την επιτυχία του Γκάουκ σαν δική τους. Τι έμεινε όμως μετά από αυτή τη συσπείρωση της αντιπολίτευσης υπέρ του Γκάουκ; Τίποτε, εκτός από το γεγονός ότι οι Πράσινοι και οι Σοσιαλδημοκράτες μας έπεισαν πως μπορούν να εξοργίζουν την κ. Μέρκελ.

Δεν πρόκειται όμως για μακροπρόθεσμη πολιτική.

Μεγάλος χαμένος αναδεικνύεται σε αυτή την διαδικασία το κόμμα της Αριστεράς, διότι είχε στα χέρια του τη ευκαιρία μιας συμμαχίας με όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Θα μπορούσε να στηρίξει τον Γκάουκ και να δείξει έτσι πως διαθέτει σύνεση και αξιοπιστία. Όμως έχασε μέσα από τα χέρια του αυτή τη μοναδική ευκαιρία και είναι συνυπεύθυνο για την εκλογή του Βουλφ στην προεδρία.»

Ρουμπίνι: υπέρ της ελεγχόμενης αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους

Νουριέλ ΡουμπίνιΤέλος ο διάσημος οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπίνι σε σχόλιό του στη γερμανική έκδοση των Financial Times με τίτλο «Αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει» τάσσεται υπέρ μιας ελεγχόμενης αναδιάρθρωσης του χρέους: «Είναι πια καιρός να παραδεχθούμε ότι η Ελλάδα δεν πλήττεται μόνον από κρίση ρευστότητας, αλλά βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, μπροστά σε κρίση χρεοκοπίας.»

«Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη ως αντιστάθμισμα στο πακέτο στήριξης να προχωρήσει σε εξυγίανση των δημοσιονομικών της που θα αγγίζει το 10% του ΑΕΠ. Αυτό όμως θα παρατείνει την ύφεση στη χώρα και υπολογίζεται πως το ελληνικό χρέος θα αγγίξει το 2016 το 148% του ΑΕΠ. Γεγονός που μπορεί να προκαλέσει και νέα κρίση.»

«Με λίγα λόγια μια ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους συνιστά καλύτερη λύση για τους περισσότερους ιδιώτες –πιστωτές, για την υπερχρεωμένη χώρα, αλλά και για τους πολυεθνικούς θεσμούς.

Επιπλέον το πικρό χάπι της αναδιάρθρωσης του χρέους μπορεί να χρυσωθεί, π.χ. με την αύξηση των πιστώσεων του ΔΝΤ και της ΕΕ. Θα ήταν καλύτερο για τους πιστωτές να κινηθούν τώρα προληπτικά αντί να διοχετεύσουν ολόκληρο το πακέτο των 110 δισεκατομμυρίων στην Ελλάδα και μετά να χρειαστεί παρ’ όλα αυτά να εμποδίσουν και την αναδιάρθρωση του χρέους.

Τα χρήματα του πακέτου στήριξης θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την προστασία άλλων χωρών – μελών της ΟΝΕ, όπως της Ισπανίας, που τα χρέη της μπορεί όντως να προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα. Γι’ αυτό η ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους συνιστά για την Ελλάδα και τους πιστωτές της εφικτή και θεμιτή διέξοδο. Η διαδικασία αυτή είναι αναπότρεπτη, εάν η Ευρώπη θέλει να εμποδίσει τη εξάπλωση της κρίσης.»

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου

Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

dw